Virtueel wandelen in the Cotswolds

De afgelopen zes weken liep ik 156 kilometer. Ik wandelde The Cotswolds Way. In Engeland? Nee gewoon hier in Nederland. 

Oké dit vergt wat uitleg...

Ik wilde meer gaan lopen, zeker op werkdagen wanneer ik gemakkelijk 8 uur achter mijn bureau zit. Illie kon al helemaal niet meer ver, dus ja dan heb je extra motivatie nodig om te gaan. En toen zag ik een challenge voorbijkomen op Facebook: The Conqueror.

Je kiest een wandelroute uit (dat kan echt van alles zijn, van struinen door het centrum van Parijs tot de Camino di Santiago). Je stelt jezelf een doel qua tijd en schrijft je in. Een minuut later heb je al virtueel toegang tot de wandelroute.  En als je de challenge haalt, krijg je een medaille per post. 

Kijk, dan heb je me....

Je kunt de route koppelen aan je fitbit, maar gewoon ook elke wandeling los registeren. Dat laatste deed ik. Elke keer als ik ging lopen, zette ik de app aan en dan later thuis kon ik precies zien welk deel ik van de oorspronkelijke route heb gedaan, compleet met streetview.

Ik koos voor The Cotswolds omdat ik daar jaren geleden met een collega (inmiddels vriendin) was om een artikel over te schrijven en het enorme indruk op me maakte. Want ja, zo kneuterig als op de bovenste foto is het echt!

Het leuke was dus ook soms bekende plekken tegenkwam. Van een uitzichttoren waar ik ooit bovenin stond tot een prachtig kasteel waar we ons vergaapten aan de mooie tuinen. En ik kwam zelfs langs The Mount Inn waar we destijds thee dronken en het nu nog over hebben "weet je nog dat geweldige café in Engeland met dat haardvuurtje"?

Gedurende je route krijg je 7 ansichtkaarten en tussendoor nog allemaal informatie over de high lights die je passeert. Zo leer je gelijk veel over een gebied. Een leuke voorbereiding dus als je ooit bijvoorbeeld de camino wilt lopen of een mooi alternatief als dat om welke reden dan ook niet lukt. 

Je ziet jezelf steeds vorderen op de kaart en komt ook andere wandelaars tegen, uit Canada, America of het eigen Nederland. Dan geef je een duimpje onderweg. Of niet. 

Het wordt echt een soort sport om te gaan wandelen omdat je telkens wordt beloond met vooruitgang en uiteindelijk dus die felbegeerde medaille.

En die medaille draag ik op aan Illie omdat ze enkele kleinere routes met me mee liep hoe lastig dat ook ging. Het maakt het stukje eremetaal extra waardevol.

Liefs,
Carolien

P.S. Overigens ben ik alweer een nieuwe route gestart, door Londen dit keer. Loop je mee?