vrijdag 1 november 2019

Een huis vol rommel

Er zijn mensen die hun hele leven spullen verzamelen. Vol verbazing kijk ik wel eens naar dat soort programma's op tv, waar je het huis bijna niet binnenkomt door alle spullen. In zo'n huis was ik afgelopen week voor een reportage in ons magazine.


Als ik kom aanlopen zie ik het al in de tuin: buizen, kistjes, hout, metaal .... alles op elkaar gepropt tot een bijna-schroothoop. Maar ik kan de boel nauwelijks in me opnemen, of de deur zwaait open en een kleine man op sloffen heet me hartelijk welkom. "Kom erin, Henny is de koffie aan het zetten", zegt hij. Henny is zijn thuishulp, die me het verhaal aan de hand heeft gedaan. "Zou je meneer Habets niet eens willen interviewen? Hij verdient het zo om in de aandacht te staan."

En dus zitten we vandaag aan de keukentafel, die bezaaid is met boeken, tijdschriften, kranten en ander papierwerk. Een klein stukje is vrijgemaakt waar ik mijn schrijfblokje en kopje koffie kwijt kan. Meneer (77) neemt plaats tegenover me, terwijl Henny zich buigt over de afwas. Praten doet hij voluit, maar elke keer als ik op het onderwerp 'verzamelen' kom, wuift hij dat met een theatraal handgebaar weg. "Ik verzamel niets. Als ik wat meer tijd heb, ga ik die spullen nog allemaal eens uitzoeken, daarna kan alles weg."

'Als ik tijd heb' blijkt zijn steeds terugkerende motto. Maar die tijd om op te ruimen heeft hij niet, want hij is druk bezig met nieuwe spullen te verzamelen. "Ik ga elke week naar de bieb hier in de buurt en daar krijg ik alle kranten die niet meer actueel zijn. Die belanden daar bij het oud papier, vreselijk zonde, want ik kan er echt nog iets mee." Om zijn woorden kracht bij te zetten haalt hij de Volkskrant, het AD en de Telegraaf van de tafel. "Kijk" jubelt hij, als hij de Volkskrant openslaat. "Een prachtig artikel over drones. Dit ga ik beslist lezen."

We komen op de buizen in de achtertuin. Ook daarachter schuilt een verhaal. "Ik heb vroeger altijd bij KPN gewerkt als monteur, dus toen ze hier laatst in de straat glasvezel kwamen leggen stond ik er de hele tijd bij. Ik vroeg de werklui wat ze met die oude buizen gaan doen. Bleek dat ik ze gewoon mocht meenemen!"Hij werpt een blik naar buiten, door het keukenraampje met kanten vitrage waar zijn schatten staan opgesteld. "Weet je wat ik daarmee ga doen? De stukjes waar KPN op staat ga ik eruit zagen en die bewaar ik dan. De rest kan weg. Als ik tijd heb...."

Hij praat ook even over zijn gezondheid en het stoma dat er opeens zat toen hij uit een operatie bij kwam. "Een stoma, daar had ik nog nooit van gehoord. Ach kom, laten we niet over zoiets ongezelligs praten."

"Ik kwam bij uit de operatie en had ineens een stoma.Ik had daar nog nooit van gehoord."


Henny, die twee keer per week twee uur komt, is zijn rots in de branding.Zijn enige stabiele factor in een leven zonder familie, op een nicht na. 

Vanavond moet u iets eerder eten, herinnert ze hem, want om zes uur begint die lezing van het IVN waar u naartoe wilt. "Ja klopt"antwoordt hij. "Eenzaam ben ik niet, daar heb ik geen tijd voor en er is altijd wel iets te doen. Laatst ging ik naar een informatieavond over hulpmiddelen van Zij-actief. Bleek dat een vrouwenvereniging te zijn en hebben ze me daar weggejaagd. Ik wilde alleen iets meer over die hulpmiddelen weten. Maar ach, er is elke week wel ergens iets te doen."

Henny laat me de rest van zijn kleine huisje zien. "Collega's willen hier nooit invallen als ik vakantie heb", vertrouwt ze me toe. "Je hebt er geen eer van je werk met al die rommel zeggen ze dan. Maar ik respecteer zijn leven en poets gewoon om al die spullen heen. Wie ben ik om te zeggen dat hij anders moet leven?" Terug in de keuken drinken we onze koffie leeg. Henny probeert terloops toch nog even of die lege Gamma doos weg mag. "Nee nee"haast meneer Habets zich te zeggen. "Daar heeft een tl-lamp ingezeten en als die kapot is, moet ik de originele doos nog hebben."

Terug in de auto denk ik aan de trend van het 'ontspullen' en de uitdrukking: 'spullen maken niet gelukkig'. Dat geldt dus lang niet voor iedereen...

25 opmerkingen:

  1. Wat boft meneer Habets met zijn Henny!
    Het is weer een prachtig blogje, fijn om te lezen.
    Dank weer voor het delen Carolien!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat is toch heerlijk, als ik tijd heb.♥ Geef mij die mensen maar!
    Ik kom 2 x in de week bij een mvr ,schoon opgeruimd huis maar de hele week
    naar biuten kijken.Ook voor mij zo herkenbaar, daar kan ik nog wel iets mee,
    maar er nooit aantoe komen. En toch niet weg doen.♥
    Fijn weekend,

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja het was zo'n leuke man, hij geniet volop en dat is het belangrijkste, toch?!

      Verwijderen
  3. Ik heb zo'n partner die ook zo is, alles kan misschien nog wel gebruikt worden. Een kapotte insectenlamp is misschien wel te gebruiken als reserveonderdeel voor als de huidige kapot gaat, want repareren kan hij goed. Maar er staan ook nog 3 nieuwe op zolder!
    Maar hij heeft nu ingezien dat dit apparaat bewaren eigenlijk wel onzin is. Nu nog de rest vd geheel volle logeerkamer!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh heftig, als het dan maar bij die ene logeerkamer blijft :)

      Verwijderen
  4. Hallo Carolien. Weer een verhaal, waar ik van genoten heb. Ik heb een soort gelijk adres, bij de thuiszorg.Leuk , voor de afwisseling.Groeten Brigit.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik kan me goed voorstellen dat je niet hoopt dat elk adres zo is, maar zo eentje tussendoor heeft dan wel wat :-)

      Verwijderen
  5. "Elkaars leven respecteren" daar gaat het toch hoofdzakelijk om. Mooi om dit verhaal over 2 mooie mensen te lezen :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Henny verdient een medaille. Ze laat die meneer in zijn waarde en ik denk zo maar dat lang niet iedereen dat doet!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. mooi ja, iets lezen of een stukje uitzagen en dan kan het alsnog weg, ooit, als hij er aan toekomt om er tijd voor te hebben. Henny is er 1 met een gouden randje.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Henny is een topper. En deze meneer zet me wel aan het denken. Wanneer ik hier door mijn huis loop, of in mijn hoofd de to-do-lijstjes afloop, zitten daar ook best wat 'als ik tijd heb-projectjes' tussen...Soms ruim ik er iets van op, maar ook lang niet altijd.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha maar misschien komt die tijd er ooit nog wel :-) Pensioen?

      Verwijderen
  9. Help! Ik werd gek! Het opent mijn ogen wel een beetje. Misschien toch ook weer eens opruimen. Er staan hier zoveel knutselspullen voor "ooit eens". Die ooit gaat er misschien nooit komen dus zou ik beter een ander er blij mee maken. Wat denk je? ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. O jeetje dan van ik dus wel mee. ;-)) Maar als deze meneer er nou gelukkig van word? Leven en laten leven denk ik dan. XX ESther

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat een kanjer die Henny dat ze hem accepteert zoals hij is. Ik weet uit eigen ervaring hoe het is als iemand niets weg wil gooien en dat vraagt heel veel tact. En soms kan het echt niet langer maar oef wat is dat moeilijk voor de verzamelaar om ergens afstand van te doen. Mooi verhaal weer Caroline.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Hallo, seizoensgroeten aan al mijn kijkers, ben hier om weinig te vertellen over hoe ik mijn man terug heb gekregen met de hulp van een geweldige man genaamd Dr.Amiso. Ben Anna Daniel, na tien jaar met hem in relatie te zijn geweest, mijn man het uitgemaakt, ik heb al het mogelijke gedaan om hem terug te brengen, maar alles was tevergeefs, ik wilde hem terug vanwege de liefde die ik voor hem heb, smeekte ik hem met alles, ik heb beloften gedaan maar hij weigerde. Ik legde mijn probleem online uit aan mijn vriend en zij stelde voor dat ik liever contact op zou nemen met Dr.Amiso, de geweldige spreukgieter die me kon helpen een spreuk uit te spreken om hem terug te brengen, maar ik ben het type dat nooit in spreuk geloofde, ik had geen keus dan om het te proberen, heb ik Dr.Amiso gemaild, en hij vertelde me dat er geen probleem was dat alles goed is voor 48 uur, dat mijn ex voor 48 uur bij me terugkomt, hij betoverde en verrassend op de tweede dag, het was rond 16.00 uur. Mijn ex belde me, ik was zo verrast, ik beantwoordde de oproep en alles wat hij zei was dat hij zo medelijden had met alles wat er gebeurde, dat hij wilde dat ik naar hem terugkeerde, dat hij zoveel van me houdt. Ik was zo blij en ging naar hem toe, zo begonnen we weer gelukkig samen te leven. Sindsdien heb ik beloofd dat iedereen die ik ken die een relatieprobleem heeft, iedereen de hulp van Dr.Amiso de spell caster nodig kan hebben, zijn e-mail is (herbalisthome01@gmail.com) je kunt hem e-mailen als je zijn hulp nodig hebt in uw relatie of kanker, wilt trouwen met de geliefde van uw keuze of echtscheidingszaken, gezondheidsproblemen of echtelijke problemen, geef het niet op, neem contact op met herbalisthome01@gmail.com

    BeantwoordenVerwijderen

Lief dat je een berichtje achterlaat!