donderdag 23 mei 2024

Zusterhood: een creatief postproject

Ik vertelde jullie al eerder dat ik dit jaar meedoe aan Zusterhood, een creatieve 'cirkel' van 8 vrouwen die post voor elkaar maken in een zelfgekozen thema. Mijn eigen poststuk is al een tijdje onderweg en komt in december pas terug, maar in de tussentijd maak ik dus post voor de andere zusters. En afgelopen weken was dat in het thema 'levenslust'.

Levenslust zit 'm voor mij in kleine dingen. Zoals een dagje aan zee. 

Of kleine 'schatten' uit eigen tuin. 

Bovenstaand idee zag ik op Pinterest. Twee houten knopen met daartussen een harmonica van rondjes. Op elk rondje plakte ik een gedroogd bloemetje. 

Ik ging weer aan de slag met tekenen en maakte een levenslust bingo van kleine, fijne momenten om af te vinken.


En ik ging weer aquarellen! Ook hiervoor zag ik twee leuke ideetjes op Pinterest.

Zeepbellen


Je kiest drie kleuren uit, zoals in mijn geval geel, paars en blauw. Die meng je met water op een pallet dicht bij elkaar. Dan neem je een rond voorwerp, zoals een eierdopje of het dopje van een lijmstift, en dat wrijf/schuif je door de drie kleuren verf en stempelt het op papier. Dan alleen nog een kwast met water en vanuit de randen naar binnenwerken, zodat er een natuurlijk kleurverloop ontstaat. Laat een plekje vrij voor de lichtinval.

Ik typte met mijn oude typemachine nog een gedicht over bellen die naar de hemel stijgen, omdat deze deelneemster heel plotseling haar broer is verloren.

Bloemen
Geen levenslust zonder bloemen! Ook dit is een heel eenvoudig ideetje om zelf te proberen.

Je neemt een plastic boterhamzakje. Je maakt een knoop in de onderkant, de dichte kant dus. Dan draai je het zakje binnenste buiten en blaast lucht in het zakje tot het bol staat. Leg ook een knoop aan de bovenkant of draai het een paar keer om zodat de lucht erin blijft. 


Dompel het opgeblazen zakje in de waterverf en stempel ermee op papier. 
Verf een stengeltje eraan en klaar!


Je kunt natuurlijk ook hier weer meerdere kleuren tegelijk gebruiken zoals bij de bellen.



Morgen ga ik een cursus mixed media doen, hopelijk leer ik daar weer allemaal nieuwe technieken die ik in de postronde van juni kan gebruiken.

Hopelijk heb ik je wat inspiratie en ideetjes gegeven om dit regenachtige weekend door te komen!

Liefs,
Carolien

vrijdag 17 mei 2024

Over het bos en kikkers

Mijn vriendin werkt bij Natuurmonumenten en regelmatig tipt ze me als er een bijzondere vlinder of ander insect ergens is opgedoken. Ik vind het leuk om haar enthousiasme en foto's te zien, maar heb er zelf het geduld niet voor om ernaar op zoek te gaan. Maar toen ze zei dat er in Susteren, midden-Limburg, een gebied is met de grootste populatie boomkikkers had ze mijn aandacht!


Boomkikkers zijn heel klein, hooguit 4 cm en ze warmen zich op in de zon, waarbij ze op takken gaan zitten of op de bladeren van bramenstruiken. Ik toog naar het natuurgebied met de hond, maar na een uur wandelen had ik nog geen enkele kikker gespot. Wel een ree en heel veel vogels, maar geen kikker. Terwijl ik er een enorm kwaakfestijn klonk rondom het water. 

Net toen ik het wilde opgeven, zag ik een groepje IVN-ers gepakt met camera's. Ik besloot ze te achtervolgen en in no time stonden ze allemaal stil en staken hun lenzen in de struiken. Ja hoor, hier zaten er twee! Eentje een beetje verstopt, maar de ander liet zich gewillig fotograferen. Zo leuk!

Volgens de IVN-ers zitten er op echt zonnige dagen wel tientallen bij elkaar. Reden om nog eens terug te gaan. 

Nu de mantelzorg voor mijn moeder toeneemt, vind ik het extra fijn om buiten te zijn. We zijn in afwachting voor een plek in een zorgcentrum, maar tot die tijd is het behelpen. In het bos lijkt alles een stuk luchtiger, zeker als de zon schijnt :)

Een korte blogpost dit keer, maar een fijn, lang weekend gewenst! 

En laat me weten of jij al eens een boomkikker hebt gespot?

Groetjes,

Carolien

 

vrijdag 10 mei 2024

Moresnet: een vergeten landje

Het begon allemaal met dit boek. Ik kreeg het van mijn vriendin met kerst. "Als je het uit hebt, gaan we er samen naartoe" beloofde ze. Moresnet. Zegt het je iets? Het was ooit een land(je) in Europa, op de grens met Nederland, Belgie en Duitsland. Het drielandenpunt was destijds een vierlandenpunt. Heel lang heeft dat 'buurlandje' niet bestaan, maar in die eeuw is er genoeg gebeurd. Afgelopen week gingen we er naartoe. 

Moresnet was niet meer dan een geografisch taartpuntje op de kaart. Alleen Monaco en Vaticaanstad zijn nog kleiner. Door een misverstand tijdens het tekenen van de aangepaste Europese grenzen ontstond er een grensconflict. Hoorde Moresent nou bij België of Duitsland? Zolang daar geen ei over werd gelegd, was Moresent neutraal. Die periode duurde ruim een eeuw, tot 1919. 


Een van de redenen daarvoor was een vergeten zinkmijn die steeds meer opbracht en zorgde voor bloei van het gebied. Zink bleek handig materiaal en overal toepasbaar. Tja en als het over geld gaat, dan zijn de discussies feller en langduriger.

In die eeuw dat Moresnet zelfstandig was is er veel gebeurd. Het werd ook wel het 'wilde westen' genoemd, omdat er veel werd gesmokkeld door de lage invoerkosten van bijvoorbeeld alcohol en het minimale toezicht.  

We bezochten eerst het museum, dat vanaf de plek waar de zinkmijn ooit was, goed is te zien. Een dor natuurgebied, waar als mooi contrast de zinkviooltjes rijkelijk bloeien. Die gedijen op de arme grond hier. Het plantje is beschermd.


Het museum zelf was ook indrukwekkend. Ooit was het het directiekantoor van de zinkmijn.




Waar veel handel wordt gedreven is transport nodig. Deze grote brug kenmerkt het gebied. Ook anno nu rijde er nog treinen over. (Onderstaande foto is van internet).


We togen naar het stadje zelf, waar ook overal de brug opduikt.


Moresnet staat te boek als 'vergane glorie' en dat is ook wat je proeft als je er doorheen loopt. Er waren twee kleine restaurantjes, maar allebei dicht.




Niemand op straat te bekennen.


Uiteindelijk is Moresent Belgisch geworden. Maar het grappig is: de voertaal is Duits. 
Dus toch nog een beetje van allebei.


Leuk weetje: Hoewel Moresnet maar een eeuw heeft bestaan had het landje toch al zijn eigen postzegel. En toen de wereldtaal Esperanto in opkomst was, was Moresnet de plek waar ze deze taal als eerste introduceerden. Dat was overzichtelijker en beter te introduceren door de kleine oppervlakte. Maar de taal heeft het nooit gehaald tot voertaal.

We lunchten uiteindelijk in Vijlen, vlak over de grens bij Nederland. "Dit was echt een leuk cadeau" zei ik tegen mijn vriendin. We moesten lachen om het feit dat onze interesses zo veranderd zijn ten opzichte van vroeger. Op de Havo mochten we tijdens de geschiedenislessen niet naast elkaar zitten, omdat we teveel kletsten. Geschiedenis was bij uitstek het saaiste vak. Nu lezen we allebei juist boeken die een stukje geschiedenis vertellen. 


  Ouwe meuk dus. Ja, daar houden we van.

Liefs,
Carolien

vrijdag 3 mei 2024

Alledaagse mensen

Mijn moeder zit al weken niet goed in haar vel en moest er van mij verplicht op uit. Naar haar zus in de buurt van Valkenburg. Dochterlief was op van de zenuwen vanwege haar opkomende rijexamen en zocht afleiding om de dag ervoor door te komen. En ik? Ik wilde ze allebei weer zien lachen.


We gingen dus op pad. Nadat we mams veilig hadden afgezet, gingen dochter en ik naar Valkenburg waar de tentoonstelling 'alledaagse mensen' was. Levensgrote beelden van gewone mensen verspreid over het pittoreske stadje. Daar ga je echt wel van glimlachen...


Een Duits kunstenaarsechtpaar heeft ze gemaakt met als doel om kunst dichterbij de mensen te brengen. Nou dat is ze gelukt. 


Soms moest je even zoeken om ze te zien.

En soms zaten ze uitnodigend voor me klaar :)



Deze tafel vol eters vond ik toch wel het leukst! 


Ze pasten ook perfect in het decor. Alsof ze iets groots te vieren hadden in de nabijheid van het kasteel.


Alle soorten typetjes kwamen voorbij.




En wat me opviel was dat ze allemaal een lieve, zachte uitstraling hadden.


We dronken nog een kop koffie in dit leuke Franse bistrootje en haalden moeders weer op. Ook zij had het leuk gehad. 



De dag was geslaagd.

En mijn dochter inmiddels ook!

vrijdag 26 april 2024

De moestuinman

Afgelopen maand was ik op bezoek bij de Moestuinman. Althans, zo noemt hij zich op Instagram. Ooit was Simon manager bij een commercieel bedrijf, maar tijdens een burn out besloot hij wat zaadjes te planten. En dat bracht hem zoveel rust, dat hij zich ging verdiepen in het moestuinieren. Dat is inmiddels zijn beroep. In samenwerking met IVN maakt hij de wereld een beetje groener, waaronder schoolpleinen.


Het was een leuk gesprek en het interview staat inmiddels in ons magazine. Terwijl ik zijn gewassen bewonderde, herinnerde me weer dat ik 'een moestuin starten' op mijn lijstje voor 2024 had gezet. Mijn enthousiasme was aangewoekerd! Ik ging aan de slag met tomaten, radijsjes en sla. "Klein beginnen en niet te exotisch" tipte Simon.

Het planten achter glas werd niet zo'n succes. De aarde leek constant droog en dan weer had ik teveel water gegeven waardoor ze slap hingen. Ik besloot buiten aan de slag te gaan met mini stekjes van het tuincentrum. Goede grond, netjes uit elkaar.... maar de dag erna was er niets over. Het enige bewijs dat er iets had gestaan was een slijmerig slakkenspoor.

Ineens ging een belletje rinkelen. Dus daarom groeit mijn wilde wingerd niet. En waar zijn die andere plantjes die ik vorig najaar bestelde omdat oktober het beste seizoen was om te planten? Het enige wat ik in de grond zie zijn de kaartjes die bij de plant horen.  Hebben de slakken nu werkelijk alles opgegeten of ben ik gewoon te ongeduldig?

Inmiddels heb ik de rest van de zaadjes gezaaid in bakken veilig boven de grond en de eerste sprietjes komen uit. Dat moestuinieren is toch niet zo mijn ding.

Geen moestuinvrouw hier. 

Maar erover schrijven vind ik dan wel weer leuk....

vrijdag 19 april 2024

Op daslook-expeditie (en 2 recepten)

Afgelopen zondag was ik in het Bunderbos nabij Maastricht. Ik had gehoord dat daar jaarlijks een daslook-explosie is en het hele bos wit kleurt. Dat leek me mooi om eens te zien. Maar naast zien kun je het vooral ook ruiken! Daslook wordt ook wel wilde knoflook genoemd.


Het hele bos stond er inderdaad vol mee!


Het blad kun je in allerlei gerechten verwerken, maar pas op dat je het niet verwart met Lelietjes van Dalen. Die bloeien ook in deze periode, maar zijn wel giftig. Je kunt bij twijfel het blad kneuzen: ruikt het naar ui/knoflook? Dan zit je goed!


Daslook heeft heel veel gezondheidsvoordelen. Zo is het ontstekingsremmend en bevat het veel vitaminen (waaronder vitamine C) en mineralen (ijzer, calcium). Het versterkt het immuunsysteem en werkt bloeddruk- en cholesterolverlagend. Dat is veel he!


Een leuk weetje vond ik dat beren er dol op zijn. Ze eten het na hun winterslaap om de spijsvertering weer op gang te brengen. Nou ja, hier waren natuurlijk geen beren op de weg (wel wilde zwijnen)!


Ik kon het niet laten twee handjes vol daslook mee te nemen. Want naast bovengenoemde medicinale eigenschappen staat daslook bekend om zijn heerlijke smaak. Dat wilde ik wel eens proberen! De volledige plant kan worden gebruikt, maar het is beter alleen de blaadjes te plukken, want als je de bloemetjes laat staan, kan de plant zich verder verspreiden. 

Hierbij de gerechten die ik maakte en die het waard zijn om eens te proberen!

Daslook-pesto
(Recept van het magazine Buitenleven)


Dit heb je nodig:
  • een handje vol verse daslook (bladeren) grof gesneden
    60 gram pijnboompitten (of zonnebloempitten, die zijn iets goedkoper)
  • 2 dl olijfolie
  • 60 gram Parmezaanse kaas
  • een snufje zout
  • 1 citroen voor vers sap of citroenazijn
En hoe je het klaarmaakt? Heel gemakkelijk! Alles in een keukenmachine en klaar!

Daslook soep (nog lekkerder)
(Recept van Koken met Karin)

Dit heb je nodig:
  • 1 flinke hand daslook
  • 300 gram aardappelen geschild
  • 2 preien
  • 200 gram tuinbonen
  • 1 liter groente boullion
  • 125 ml zure room of creme fraiche
  • 2 theelepels citroenazijn of citroensap
  • zout en peper
  • beetje boter
Bak de prei in de pan aan. Schil intussen de aardappels en snij in dobbelstenen. Voeg toe aan de hete boullion. Breng aan de kok en laat op zacht vuur onder een deksel en laat het 25 minuten zacht koken. Voeg de tuinbonen toe en geef de soep nog 5 minuten. Haal de pan van het vuur en roer de daslook en de azijn/citroen erdoor. Proef op peper en zout. Pureer alles met de blender en serveer met een dotje zure room (ik mengde deze mee).


Heb jij al eens iets met daslook gemaakt?

Liefs,
Carolien 

vrijdag 12 april 2024

Buurtinitiatieven

Een tijdje terug had de gemeente waarin ik woon een leuk initiatief bedacht. Je kon je aanmelden voor een minibieb in je voortuin. Dat houten kastje, oftewel biebje, werd dan gratis bij jou afgeleverd en geplaatst. Toen ik na even wikken en wegen belde, waren alle zestig biebjes al vergeven. Dus B. ging voor mij aan de slag.

Inmiddels staat hij alweer twee jaar en ik heb er nog steeds veel plezier van. Naast mooie boeken of tijdschriften, tref ik soms ook een kaartje aan van een anonieme bezoeker met een lief bedankje. Ik houd de bieb dan ook trouw bij. Vervang regelmatig de boeken, deel mijn nieuwste Flows en leg er koekjes voor de hondjes in. En sinds vandaag is mijn biebje tijdelijk voedselstation voor bijen: een actie van Pollianators. Bezoekers kunnen biologische tuinzaadjes meenemen en in eigen tuin zaaien voor de bijen.

Maar het leukste dat de bieb me heeft opgeleverd is dat ik in contact kwam met een meisje (als iemand in de dertig is zeg je nog meisje, toch?) drie huizen en een bocht verder. We woonden dus al jaren dichtbij elkaar, zonder dat we elkaar kenden. 

Door de bieb raakten we aan de praat en we bleken naast lezen heel veel dezelfde interesses te hebben, zoals onder andere dieren, de natuur en duurzaamheid. Toen de gemeente onlangs met een nieuw initiatief kwam, appte ik haar meteen: is dit niet iets voor ons?  

 
Ze zag dat gelijk zitten. We kozen een plek op de helft van de route tussen onze twee huizen. Voorheen stond hier de PostNL brievenbus, maar ja die is niet meer. Tijd voor wat kleur dus.  


De gemeente liet een grote wagen komen die de tegels eruit wipte en aarde ervoor terug stortte. Een week later kwamen de tuinmannen met de plantjes. Nu is het aan ons de taak om deze water te geven mocht dat nodig zijn. Het elektriciteitskastje krijgt nog een likje verf en het liefst plaatsen we er ook nog een bankje. En natuurlijk moeten de plantjes nog flink groeien, het ziet er nu erg karig uit. En terwijl ik dit schrijf, kom ik op het idee om ook wat van die biologische zaadjes te zaaien. 


En zo wordt ons buurtje hopelijk steeds wat gezelliger!

Liefs,
Carolien

vrijdag 5 april 2024

Het eerste kwartaal in tekeningen

Is het eerste kwartaal van dit nieuwe jaar echt alweer voorbij? Bizar hoe snel het gaat! En voor mijn idee heb ik nog helemaal niet veel gedaan, ook door het slechte weer. In navolging van mijn borduur jaarring, vat ik nu mijn maanden in kleine tekeningetjes samen. Ik pruts maar wat aan, maar het leuke is dat tekenen zo wel laagdrempeliger wordt.


Op creatief gebied heb ik best al wat dingetjes gedaan dit jaar. Zo volgde ik een cursus dichten bij de schrijversvakschool (daarover vertel ik nog in een andere blog), ik deed een cursus aquarel en ben elke maand druk met het Zusterhood project. Elke zes weken krijg je post van een 'zuster' uit je kring en daar maak je dan iets voor op basis van het door haar gekozen thema. In dit geval was dat: alle dagen druk. 

Een thema waar ik mezelf wel in herken :)
Ik combineerde het tekenen met dichten en  maakte daar een boekwerkje van, met onder andere deze pagina. 

En het leuke is dat als je aan het ene werkt, er vanzelf weer een nieuw idee op popt. Zo werkt creativiteit. En daar ben ik dus nu lekker druk mee :)

Fijn weekend!
Carolien 

vrijdag 29 maart 2024

4 DIY's om je Paasdagen meer kleur te geven

Goede Vrijdag! Dat vraag natuurlijk om een Paas-blogje. Hieronder een paar leuke DIY-s om je paasdagen op te vrolijken.

Zelf eitjes verven

Veel leuker dan ze kant en klaar in de winkel te kopen is om zelf eitjes te verven. En nog leuker is om dat op de biologische manier te doen. Ik schreef er al een paar jaar terug over. Lees hier hoe je het kunt doen. 

Zelf een paasbrood bakken

Deze maakte ik vorig jaar en hij was heerlijk! Lees hier het recept.



Een haasje van papier

Nog zo'n klassieker: een hazenkopje uit een eierdoos. In 10 minuten klaar! Zie hier de beschrijving.

Haasjes met filter

Deze snelle DIY kwam ik deze week op Pinterest tegen. Ik maakte er een paar om in mijn minibieb te leggen. 

Het enige wat je nodig hebt is een filterzakje, zwarte pen en touw. En oh ja, paaseitjes om erin te doen natuurlijk!

Teken een gezichtje, stop er 3 eitjes in en vouw de bovenkant dan 2 cm naar achteren. Nu nog touw aan de zijkanten en de oren poppen vanzelf op!


Fijne Paasdagen allemaal!

Liefs,
Carolien