Illie

Twaalf jaar geleden kwam je vanuit Griekenland ons leven binnen. Je gedroeg je al gauw als een Griekse diva met een enorm temperament. Ik weet nog dat ik beschuit met roze muisjes had gekocht om je komst te vieren. Daar hoorde een roze tafelkleed bij. Na drie reutjes was je immers ons eerste teefje. En dat mocht de wereld weten.  

Terwijl ik binnen thee stond te zetten, zag ik door het raam hoe je buiten het tafelkleed naar beneden trok, inclusief de traktaties. "Puppystreken" lachten we in het begin, maar die heb je eigenlijk nooit echt verloren.

Oh wat heb je veel kapot gemaakt. Mijn schoenen, een horloge, de plinten en je eigen dekentjes. En speelgoed, heel veel speelgoed! Playmobil was je favoriet.

Op de hondencursus mocht je de laatste tien minuten altijd los. Maar los, was bij jou écht los! Dan rende je door de manegebakken, onder alle zeilen door die de groepen opsplitsten en verstoorde ook daar de lessen. Aan het einde van zo'n avond was ik bekaf. Maar jij? Je had nog energie voor 10!

Hoewel we je regelmatig achter het behang wilden plakken, sloten we jou in ons hart. 

Op je zesde kreeg je er een broertje bij: Ceesje uit Roemenië. Die had vanaf het begin niets te zeggen in huis. Jij bepaalde de regels! Dat was altijd zo geweest en zou nooit veranderen.

Toch konden jullie het goed vinden en je bloeide op met zijn aanwezigheid. Wat hebben we veel leuke tripjes samen ondernomen: van Zeeland tot de Ardennen en ons jaarlijkse huisje in het bos in Zutendaal. Ruim vijf jaar duurde dit samenzijn.

In maart dit jaar moesten we afscheid van Ceesje nemen. Sindsdien was ook jij niet meer de oude.

Je sukkelde met je gewrichten en toen de dierenarts vorige week voorstelde om ook bloed te prikken om te checken of er niet iets anders aan de hand was, ging alles in een stroomversnelling. Je bloed was niet goed. De echo die daarop volgde vertoonde geen goede beelden. Je kreeg veel medicatie mee, maar het mocht niet baten.

Woensdag hebben we je moeten laten gaan.

Twee honden in een paar maanden tijd.

Het huis is stil.

Mijn hart voelt leeg.

Maar het idee dat jullie nu weer samen zijn, maakt het draaglijker.

Dankjewel liefste Illie voor alles ....