Afgelopen week vonden die interviews plaats. Ik was eerst bij een dame die niets met de winter heeft. Sterker nog, ze wordt er letterlijk ziek van. Ze is dan somber en ontzettend moe. Brengt veel tijd slapend op de bank door. Rolluiken dicht, telefoon op stil. “Mijn energiepeil is dan op z’n laagst. Ik kan me nergens toe verzetten” vertelde ze. "Ik moet mezelf echt door deze maanden slepen."
Een dag later zat ik bij een man die het juist andersom ervaart. 21 juni is voor hem een feestdag, omdat hij weet dat de dagen dan, al is het nog heel langzaam, gaan korten. Zodra de blaadjes vallen, slaat zijn gemoed ook om als een blad aan de boom en krijgt hij meer energie. “Mist, regen, sneeuw…. Ik kan daar zo van genieten” vertelde hij enthousiast.
En dat genieten uit
zich in winterse wandelingen en dan thuiskomen met chocomelk op de bank, onder
een deken. Via You Tube kan hij live de beelden van Santa-village in Finland
volgen. “Daar kan ik echt uren naar kijken"vertelde hij stralend. "Als ik dan mensen dik ingepakt zie rondlopen en de
thermometer onderaan in beeld geeft min 10 graden aan, dan word ik helemaal gelukkig.”
Tot welke categorie behoor ikzelf, vroeg ik me na deze gesprekken af. Als kind was ik 'team winter', geen twijfel mogelijk. Maar de laatste jaren ben ik de zomer veel meer gaan waarderen (althans als het niet té heet is). Dus als de vraag me wel eens wordt gesteld: wat is je lievelingsseizoen, dan val ik altijd even stil. Want eigenlijk vind ik alle seizoenen leuk.
En als ik dan toch moet kiezen, zeg ik de nazomer. Nog een beetje zon en toch al die mooie kleuren van de herfst. Kortom: ik ben nu op mijn best :)
En jij?
Ieder jaargetijde heeft z'n eigen mooie dingen vind ik, maar ik vind de herfst-winter het fijnst.
BeantwoordenVerwijderen