vrijdag 7 december 2018

Ze wil niet meer...

Zoals jullie weten heb ik elk kwartaal mijn eigen column in ons zorgmagazine. Dan ga ik lunchen met een klant die me zijn of haar levensverhaal vertelt. Dit keer was ik op stap met Helma. Haar verhaal maakte diepe indruk op me...


Column

Ze is er klaar mee. Het leven dat ze leeft. Na twee jaar komt er eindelijk schot in de plannen om eruit te stappen. Helma heeft de eerste gesprekken met de levenseindekliniek al gevoerd. Nu is het wachten op akkoord én een datum. “Als ik geen groen licht krijg ben ik echt ten einde raad” zegt ze al roerende in haar koffie.

Helma loopt slecht en haar hand trilt, maar ze is dan ook ruim de tachtig gepasseerd. Noemenswaardige gezondheidsklachten heeft ze niet. “Ik zou zo maar eens de honderd kunnen halen” lacht ze bitter. Maar laat dat nu net haar grootste nachtmerrie zijn. Sinds een aantal jaren wil Helma niet meer leven. Een ernstig ongeluk 13 jaar geleden veranderde haar leven in één klap. Daar komen nu ouderdomskwalen bij. “Elke ochtend als ik wakker word ben ik teleurgesteld dat ik er nog ben”, vertelt ze.

Het is een stralende dag en we zitten buiten op het terras. Vogels fluiten en pikken de kruimels die zijn gevallen. Helma bestelt een pannenkoek met spek “Lekker” zegt ze. Van een afstandje oogt het als een gezellig tafereel, maar we praten niet over koetjes en kalfjes.

De taboesfeer rondom een vrijwillig levenseinde is voor Helma reden haar verhaal  te doen. Dat verhaal komt eruit. Langzaam en gefaseerd, met oog voor details. Een mooi leven had ze, vrijgevochten en onafhankelijk. Ze werkte als lerares en ging later nog verder studeren. Daar waar een leuke baan was, streek ze neer. Een man aan haar zijde had ze niet nodig. Dertien jaar geleden ging ze met een goede vriendin op vakantie naar Frankrijk. “Het was een mooie dag. We draaiden Franse muziek in de auto en hadden een picknickmand bij ons voor onderweg. Om de beurt reden we een stuk. Mijn vriendin vertelde hoe zeer ze zich verheugde oma te worden.“
Helma is even stil en slikt zichtbaar haar tranen weg. “Dit verhaal went nooit”, excuseert ze zich. Het volgende moment komt er een auto frontaal op hen af. Een verslaafde bestuurder onder invloed van drugs. Helma’s vriendin overlijdt ter plaatse. Helma zelf komt drie dagen later bij in een Frans ziekenhuis. Alles wat kan breken is gebroken. Ze moet opnieuw leren lopen. Ze noemt het de eenzaamste weken in haar leven. “Ik ben daar slecht behandeld. De Fransen  maakten zelfs opmerkingen dat wij Hollanders met onze drugstolerantie nu maar eens wisten wat het was. Niet wetende dat ik alles kon verstaan.” Daar, in die kille ziekenhuisomgeving had ze voor het eerst de gedachte ‘het hoeft niet meer’.

Maar ze krabbelde overeind, kwam terug naar Limburg om daar nog eens maanden te revalideren. In die periode kreeg ze een brief van de familie van haar overleden vriendin. Of ze zich realiseerde hoe erg ze hun levens had verwoest? “Die brief was nog erger dan het hele ongeluk bij elkaar”, blikt Helma terug. 

Ondanks alles probeert ze haar leven toch weer op te pakken. Autorijden gaat niet meer, de angst heeft haar in de greep. Ook een reis met de bus of trein is een beproeving. Ouderdomskwalen dienen zich aan en haar zicht vermindert aanzienlijk. Drie keer per week komen de meisjes van de thuiszorg haar douchen. “Ik ken geen lievere mensen” zegt ze, “maar ik wil dit niet. Dit past zo niet bij mij. Ik, die altijd onafhankelijk was! Ik schaam me voor het aftakelen.” Ze legt het mes neer en haar hand steunt trillend op de rand van de tafel. Ik pak hem vast en ze knijpt erin. In haar ogen zie ik de leegte, de vermoeidheid van het strijden. “Het is klaar” zegt ze zachtjes en ik zie aan alles dat ze het meent…



---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Kort nadat ik de column heb geschreven is Helma’s wens ingewilligd. In het bijzijn van enkele dierbaren is ze ingeslapen. Helma hield erg van kalligraferen. Ze liet me deze prent na:


Liefs,
Carolien

donderdag 29 november 2018

Drie winterse DIY's

Kerst staat niet alleen voor warme kleuren, maar ook lekkere geuren. Deze drie eenvoudige DIY's hebben allemaal een lekker luchtje! Ik maakte ze tijdens een kruiden workshop en deel ze graag hier met jou!


Geurhangers kaneel
Nooit geweten dat het zo simpel is om kaneel geurhangers te maken voor in de boom. En je hebt maar 2 ingrediënten nodig:
300 gram appelmoes
150 gram kaneel

Vermeng beide ingrediënten tot een stevig soort koekjesdeeg. Rol het zachtjes tussen twee lagen vershoudfolie uit en steek de koekjes met mooie vormpjes uit. Met een rietje maak je eenvoudig een gaatje voor het lint. Leg de koekjes op een bakplaat bedekt met bakpapier± 2 tot 2,5 uur in de oven bij 100 graden. Laat het deurtje van de oven een klein beetje open!

Nadat ze zijn afgekoeld kun je het lint er door halen. Geniet van de lang aanhoudende geur! En oh ja, als de hond ervan eet, geen nood. Ze zijn 100 % biologisch.


Soy-Wax-Melts 
Vergeet de goedkope wax uit de winkel, die ruikt vaak chemisch! Maak ze lekker zelf, met je eigen favoriete olie. 
Ook hier maar 2 ingrediënten:
10 druppels geurolie
150 gram soy-wax 


(Te koop bij reformzaken en natuurwinkels of kijk op internet.)

Smelt de wax in een pannetje (au bain marie). Zorg dat het geheel niet te heet wordt, 62 graden is meer dan genoeg. Laat het iets afkoelen en voeg dan de geurolie toe. Deze krijg je ook in reformzaken maar bijvoorbeeld ook bij DA. Kaneel en dennentakken zijn natuurlijk heerlijke geuren met kerst.
Goed roeren en daarna in siliconen vormpjes gieten. Als ze uitgehard zijn haal je ze eruit en laat je ze nog eens 24 uur drogen.
Daarna lekker branden! Tip van mijn 'juf': kies een hoge brander. De meeste zijn maar een theekopje hoog, maar dan komt de warmte te hard aan en verspreidt de geur zich niet goed. Toevallig liep ik deze daarna op een rommelmarkt tegen het lijf:voor 1 euro. Maar ze schijnen best lastig te krijgen zijn, die hogere branders.


Hoestdrank
Bij de wintertijd hoort naast gezelligheid vaak ook een verkoudheid.  Deze hoestdrank is beslist geen straf om te nemen! De rode kleur deed me denken aan Gluhwein!



Wat heb je nodig voor 300 ml hoestdrank?
2 eetlepels Hibiscusbloesem
5 gram tijm
8 gram anijszaden 
(verkrijgbaar bij reformzaak)
water
150 gram bruine (riet)suiker

Stamp de anijszaden in de vijzel fijn. Kook deze vervolgens samen met de tijm in 250 ml water. Na het koken van het vuur halen en een half uur laten staan. Bereid intussen een thee met 150 ml water en de hibiscusbloem (liefst in een infuus waarbij je de kruiden goed kunt aandrukken). Deze 10 minuten laten staan. Alle kruiden zeven en de mengsels bij elkaar doen. Voeg de suiker toe en breng opnieuw aan de kook tot de suiker goed is opgelost. Goed blijven roeren. Heet in je flesje gieten. Dit drankje is overigens niet geschikt voor kinderen onder de 1 jaar.

Veel plezier met bereiden!

Liefs,
Carolien

vrijdag 23 november 2018

Mijn 8 leukste boeken van 2018

Op dit moment ben ik in mijn 35e boek bezig dit jaar. Er zaten weer een paar hele mooie tussen en die wil ik graag hier met jullie delen.

The little book of Lykke
Meik Wiking


'The little book of Lykke' is een vervolg op de bestseller 'The little book of Hygge'. In Denemarken scoren ze hoog als het gaat om gezelligheid en alledaags geluk. Meik Wiking, doet onderzoek naar geluk en waarom juist de Denen (maar ook wij Nederlanders) hoog scoren. Een luchtig boekje met veel leuke onderzoeksresultaten en mooie illustraties. Het zet je bovendien aan het denken! 

Wie het mooist valt
Sara Novic



Er zijn veel boeken geschreven over de Wereld Oorlog, maar veel minder over de oorlog in voormalig Joegoslavië. Dit boek gaat daarover. Het zorgeloze leven van de 10-jarige Ana in Zagreb wordt ruw verstoord als de oorlog uitbreekt. Je beleeft het mee door de ogen van een kind. Er komt veel op haar pad en uiteindelijk staat ze er nog maar alleen voor. Van Zagreb gaan we naar New York waar ze later studeert. Een heel ander leven, maar het verleden blijft haar achtervolgen. Na tien jaar keert ze terug naar Zagreb om te kijken wat er over is van haar geboorteland  Het boek is heel vlot geschreven en je leeft mee met Ana en haar gezin. Er gebeuren gruwelijke dingen, maar Ana weet zich staande te houden.

De acht bergen
Paolo Cognetti



"Er gebeurt helemaal niks in dit boek", zei mijn collega waarmee ik vaker boeken uitwissel en ze gaf het me na een paar dagen alweer terug. Haha, misschien klopt het wel, maar ik heb enorm van dit verhaal genoten. De omgeving wordt heel nauwkeurig beschreven waardoor je jezelf in de bergen waant. Hoewel ik het boek begin dit jaar las, zie ik de beelden nu nog voor me. Verwacht geen ingewikkelde complotten en intriges, maar gewoon een mooi verhaal van twee vrienden in hun zoektocht naar geluk in de Italiaanse Alpen. 

Help me!
Marianne Power



Lekker luchtig voor tussendoor. Ik schreef er hier al over.

De thuiskomst
Anna Enquist


Ik kreeg dit boek in een swap en was niet gelijk enthousiast. Een historische roman uit 1775 ? Maar vanaf het eerste hoofdstuk was ik geboeid. Het gaat over ontdekkingsreiziger Thomas Cook, of liever over zijn vrouw Elizabeth Barts. Moeder van zes kinderen waarvan geen enkele het overleefde. Omdat je weet dat het echt is gebeurd, fascineert het nog meer. Hoeveel verdriet kun je als moeder dragen? Het leest als en trein, maar dat kan ook niet anders met een schrijfster als Anna Enquist die de meest mooie zinnen weet te componeren.


Birk
Jaap Robben


Mikael woont met zijn ouders op een afgelegen eiland tussen Schotland en Noorwegen. Ze hebben aan beide zijden een buur, maar verder is het eiland onbewoond. Op een dag verdwijnt zijn vader in zee en Mikael verzwijgt wat er is gebeurd.  Zijn moeder zet hem in een onmogelijke rol. Mikael zoekt troost in het opvoeden van een jonge zeemeeuw. 
Een boek met weinig hoofdpersonen, maar misschien daarom zo krachtig. Net als de acht bergen wordt ook hier de omgeving gedetailleerd beschreven. Er is een mooie parallel tussen het leven van de jongen en de zeemeeuw.



Eva
Bregje Bleeker


 

Eva groeit op in een arme katholieke omgeving en maakt carriere in een tijd waarin dat voor vrouwen nog uitzonderlijk is. Als ze net hoogleraar is, krijgt ze dementie met parkinson tot gevolg. Maar ziek zijn is voor anderen, niet voor Eva.
Eva is een waargebeurd verhaal, verteld vanuit Eva's dochter Bregje. Het verhaal gaat niet alleen over de ziekte van Eva, maar ook over familieverhoudingen en met name de rol van Bregje als mantelzorger. Zij zet haar hele leven opzij om er voor haar moeder te zijn. Indrukwekkend. 

Wees onzichtbaar
Murat Isik


Voor mij het mooiste boek van dit jaar! Met stip. Ik schreef er hier al over.

Lees jij veel? En welk boek is jou dit jaar het meest bijgebleven?

Liefs,
Carolien


vrijdag 16 november 2018

Secret Santa - doe je mee?

Zijn ze niet mooi de nieuwe decemberzegels? En het leuke is dat je tot 50 gram 1 zegel mag gebruiken, dan is het bijna zonde om alleen een kaartje te sturen. Toch?


Ben jij ook dol op post krijgen rond Kerst? Doe dan mee aan de secret Santa swap. We houden het lekker simpel. Een leuk kaartje, een mooie envelop (liefst zelfgemaakt) en verder opvullen met kleine hebbedingetjes tot 50 gram. Mooie kerstlabels, stickers, een hangertje... Wees creatief! Het gaat meer om hoe het eruit ziet, dan om de inhoud. Dus pak alles mooi in en verras de ander.

Als je mee wilt doen stuur je me voor donderdag 22 november een mailtje. Zet daarin je mailadres, de naam van je blog- of Instagramaccount en je postadres. Vrijdag de 23e maak ik dan de koppels bekend. Je mag ook vaker mee doen!
Versturen doen we tussen 10 en 15 december. 


Deze enveloppen maakte ik vorig jaar van Allerhandes en andere tijdschriften. De nieuwe zegels passen daar mooi bij. Dus natuurlijk doe ik zelf ook mee :-)

Ben benieuwd naar jullie reacties!

Liefs
Carolien





vrijdag 9 november 2018

Fair Fashion - het vervolg

Toen ik onlangs de Goeie Gids las, schrok ik enorm van alle ellende én milieuvervuiling die met de mode-industrie gepaard gaat. Ik nam me voor dit hele jaar geen Fast Fashion meer te kopen. Een opdracht die me tot nu toe goed af gaat.



Duurzame merken

Als je je er een beetje in verdiept vind je best veel merken die duurzaam zijn. Mijn favoriete daarin zijn Armedangels en the Alchemist: beide merken te koop bij Wehkamp. Dit zwarte truitje met fluwelen mouwen is van The Alchemist. het zijn geen goedkope merken, maar ik heb gewacht tot de wannehave days bij Wehkamp en dan krijg je 20% korting.

Het mooiste van deze merken vind ik dat ze gemaakt zijn van biologisch katoen én dat ze op een waardige manier worden gemaakt, zonder kinderarbeid of slechte lonen! Vaak krijg je ook informatie mee wie jouw kleding heeft gemaakt. Bijvoorbeeld dames en heren in een naaiatelier in Polen.

Vintage / tweedehands

Verder blijf ik ook veel tweedehands kopen. Op websites als United wardrobe en Marktplaats kom je al een heel eind. Ik tik altijd bij mijn zoekopdracht '(zo goed als) nieuw' in en vaak krijg je dan kleding waar zelfs het kaartje nog aan zit!


Deze laarsjes zijn van het merk Bjorn Borg. De originele prijs (159,95) zat op een sticker nog onder de schoen. Nauwelijks op gelopen. Voor € 15,- waren ze voor mij!



En deze leuke blousjes vond ik ook nog.
Voor respectievelijk € 7,50 en € 1,50.



Dus duurzaam is niet altijd duur! Maar wel veel beter voor mens en milieu. Ik blijf er dan ook af en toe voor pleiten als jullie het niet erg vinden!

Koop jij ook wel eens duurzaam?

Liefs,
Carolien


vrijdag 2 november 2018

De zesde klas

Ik ben nog van de tijd dat je op de basisschool over klassen sprak. Wat nu groep 8 heet, was toen de zesde klas.


Vorige week hadden we een reunie met die klas. Dankzij social media wisten we maar liefst 28 klasgenoten op te trommelen. Sommigen kom ik nog wel eens tegen, maar een aantal had ik helemaal uit het oog verloren. We hadden allemaal foto's verzameld uit die tijd en ook poeziealbums of andere herinneringen en die werden de hele avond op een groot scherm getoond. 

Ik vond het vooral leuk om te zien hoe verschillend levens kunnen lopen. De een had al een dochter van 21 in het buitenland, terwijl een ander binnenkort voor het eerst vader gaat worden. En terwijl de een thuisblijfmoeder was, werkt de ander als bestuurder bij een grote organisatie. 

En de knapste meisjes van de klas, bleken ineens niet meer zo knap.


Maf om te zien welke details je als kind allemaal opslaat over vroeger. Zo wist ik nog dat ze bij mijn vriendinnetje Marja een trapleuning van touw hadden. En zij herinnert zich bij mij nog het merk boter dat we op het brood aten.

Iedereen herinnerde zich Johan, die doodsbang over het schoolplein rende als de schooltandarts er was. En Olav die met zijn lessenaartje meer buiten de klas zat dan erin. Ze waren er allemaal.

Op de achtergrond zag ik steeds beelden van vroeger voorbij komen op dat grote scherm. Foto's die ik nog nooit eerder had gezien. Op de meeste foto's moet je me met een vergrootglas zoeken. Altijd ergens achteraan, op de achtergrond. Zo herinner ik me die tijd ook. Ik was onzeker, rustig en wilde vooral niet opvallen.

Het leukste van de avond was misschien wel dat ik me realiseerde dat ik me nu helemaal niet meer druk maak hoe mensen over me denken.

Soms heeft iets tijd nodig, ..... meer dan dertig jaar in dit geval.
Maar beter laat dan nooit. Toch?

Liefs,
Carolien

vrijdag 26 oktober 2018

Weggelopen hond

Dinsdag moest ik met mijn dochter naar de orthodontist. Ze kreeg na bijna twee jaar de beugel eruit. Ik zou nog eerst even snel met de hond naar het veldje lopen.


Eenmaal daar besloot ik haar niet los te laten. Want met haar zwerversverleden heeft ze nogal de neiging om te gaan., uh.. zwerven dus. Netjes in de uitlaat-bak en gauw weer terug naar huis. Dacht ik! Maar mevrouwtje zag een kat. In het nabijgelegen bos. Ik weet niet hoe, maar ze wist feilloos aan de uitlaat-bak te ontsnappen, op jacht naar die kat.

Al eerder deze maand klom ze in een van haar kat-achtervolgingen een boom in!


In ieder geval... binnen no time was er geen spoor meer van haar. Ook geen geritsel in de bosjes. Ik liep drie keer rond, als een marktvrouw aan het schreeuwen. Geen reactie.
En ja, die beugel moest eruit.

Dus met de riem in mijn handen, zonder hond, liep ik terug.

Hoe vaak zie ik niet op Facebook berichten van weggelopen katten en honden? In gedachten zag ik mezelf al postertjes aan de lantaarnpalen plakken.

Op de terugweg kwam ik mijn overbuurman tegen en vertelde hem het verhaal. "Geen paniek" zei hij en ga een kneepje in mijn arm. "Ik ga haar voor je vinden. Doe jij maar je ding."

En zo gingen we naar de ortho en de buurman kwam uiteindelijk zijn belofte helemaal na.

Eind goed al goed.

En mijn dochter? Gelukkig kon die er nog om lachen!


Zonder ijzerwerk nog wel...

Liefs,
Carolien


donderdag 18 oktober 2018

Vijf dingen die ik in mijn herfstvakantie deed

Wat een mooi weer tijdens deze herfstvakantie he! We waren regelmatig in het bos en op de hei te vinden. Aan de hand van vijf foto's neem ik je mee wat ik verder deze week heb gedaan!



Webshopje heropend

Natuurlijk bezocht ik diverse kringloopwinkels! De ene keer vind je helemaal niks en de andere keer kom je thuis met leuke schatten. Omdat ik het toch wel jammer vond dat mijn webshop offline is, heb ik een mini-shopje aangemaakt via een speciaal tabblad op mijn homepagina. Niks winkelmandje of betalen met iDeal. Maar gewoon beetje kneuterig, voor de leuk. Dus neem gerust een kijkje!

Internationaal swappen

Sinds ik blog (nu alweer 9 jaar!) heb heel wat swaps gemaakt en gekregen. Nu doe ik voor het eerst mee aan een internationale versie via @prettypostalswaps. Met drie andere swappers vorm je een groepje en je maakt post voor elkaar in een thema. Dit keer happy harvest, dus in herfstsferen. Het gaat niet zozeer om de inhoud van je envelop, maar meer om hoe je de envelop versiert en alles verpakt. Ik ben gekoppeld aan twee dames in Amerika en eentje in India.


Tekenen

Vroeger was mijn motto: een dag niet getekend is een dag niet geleefd. Maar de laatste jaren doe ik er bijna niets meer mee. Door de postchallenge van hierboven ben ik weer flink aan het tekenen geslagen. Dat wil ik ook na deze vakantie graag blijven doen want het is gewoon zo leuk.


Werken

Ja, ik moest ook tussendoor wat werken. Maar gelukkig heb ik heel leuk werk! Zo ben ik al voor het kerstnummer bezig met een reportage over jonge vaders en hun eerste kerst. Ik mocht Tom en Julien interviewen die via draagmoederschap de vaders zijn van een drieling. Een zoontje heeft het helaas niet gered, dus het is een kraamtijd met vreugde én verdriet. Maar wat zijn ze trots op hun gezinnetje! En ik mocht een ochtendje meedraaien...


(Mocht je ze herkennen, ze waren eerder deze maand op tv bij Wendy van Dijk: Next Time, This Year)

Vanmiddag ga ik een dame interviewen die in de metamorfose gaat. Van tanden bleken tot make-up en een nieuw kapsel. En terwijl de verf intrekt ga ik wat vragen stellen.

Lezen

Geen vakantie zonder boek. Ik ben aan mijn dertigste boek dit jaar begonnen: Onder Volwassenen,  van Sophia Dahl (als in kleindochter van ...) En ik werd getriggerd door het tijdschrift Menta.  Het is bijna een kopie van Flow en juist daarom had ik het eigenlijk juist niet willen kopen, want hoe on-origineel kun je zijn? Maar ja, de nieuwsgierigheid won het toch..... kennen jullie het blad? Wat vind je?



En dan nog even een leuke hersft-diy-tip...

In een van de zorgcentra van onze organisatie hebben ze deze eikels gemaakt. Ik vond ze te leuk om niet te delen. Het enige wat je nodig hebt zijn stroopwafels, negerzoenen en prikkers. Ik twijfel of het lekker smaakt zo bij elkaar, maar het ziet er super leuk uit!



Liefs
Carolien






vrijdag 12 oktober 2018

TTT swap (en een kaartje voor Jos)

Een tijdje terug organiseerde ik de ttt-swap , oftewel de tel-tot-tien swap. Samen met een andere postliefhebber aan de hand van kaartjes van 1 tot 10 tellen!

Ik kreeg tot nu toe 1 ijsje, 2 vosjes, 3 verkeersborden, 4 parasols en 5 macarons. Op naar de tweede helft (het wordt natuurlijk steeds uitdagender...) Ik ben benieuwd, hoe ver zijn jullie?


Sommigen zijn al bijna bij 10, maar bij anderen zit er nog niet de vaart in begreep ik ook. Laat je swapmaatje niet te lang wachten op een volgende kaartje, dan blijft het wel zo leuk!

En als je goed kijkt is het helemaal niet zo lastig om geschikte kaarten te vinden!


Over kaartjes gesproken.... ik schreef een column over Jos die 7 jaar niet buiten was geweest. Ik kreeg reacties van jullie of het niet leuk zou zijn hem een kaartje te sturen. En laat hij dat nou net heel leuk vinden!

Omdat hij tijdens ons bezoek aan Gaia Zoo in het winkeltje geen pandaknuffel kon vinden, ben ik hem laatst dit exemplaar gaan brengen. Hij was helemaal ontroerd. En toen vertelde hij ook dat hij van post houdt.


Mocht je hem iets willen sturen, mail mij dan voor het adres. Ik geef het graag aan je door. Hij is dol op panda's en zeehonden en Texel. Maar elk kaartje is natuurlijk leuk!

Liefs,
Carolien 

vrijdag 5 oktober 2018

9(99) vragen aan mezelf

Wat is mijn lievelingsmaand? Na de kerstmaand is dat toch met stip oktober! Dat was 1 van de 999 vragen die ik aan het beantwoorden ben.


Vroeger was ik al dol op invulboekjes, waarin je naar hartelust vragen kon beantwoorden in je mooiste handschrift. Afgelopen zomer (tijd teveel!) kocht ik 999 vragen aan jezelf. Het leek me wel leuk om daar op een zomermiddag voor te gaan zitten in de tuin, maar inmiddels is het al herfst en ik ben nog niet op de helft.

Want wat was mijn allervroegste jeugdherinnering? Daar moet ik echt even over nadenken. Welke kleur had mijn eerste fiets? Even mijn moeder bellen (geel dus) en wat zou je doen al je 1 dag onzichtbaar was?

Sommige vragen gaan dan weer heel snel. Koffie of thee? Taart of cake? Zelf rijden of gereden worden?



Het leek me leuk om 9 vragen met jullie te delen!

1. Welk beroep zou je willen hebben als het niet je huidige beroep mocht zijn?
Ik ben super blij met mijn baan als tekstschrijver! Maar als ik iets anders zou moeten doen, koos ik voor vormgever. Dan kon ik die zelfgeschreven teksten ook in een leuke lay-out gieten en mooie kaarten ontwerpen.

2. Welke drie winkels zijn favoriet?
-Boekwinkels!
-TK Mex (vooral de woonafdeling)
-Kringloopwinkels

3. Naar welke plek zou je ooit terug willen?
-Ik heb een aantal maanden stage gelopen in Norwich, in een prachtig oud kasteel/museum. Daar zou ik graag nog eens terug gaan om te kijken of er veel is veranderd. En ook naar the Cotswolds, ik houd erg van Engeland!

4. Wat is het meest enge wat je ooit hebt gedaan?
-Bevallen!

5. Op welke drie dingen knap je af bij een man?
-Spitse, puntige schoenen!
-Opschepperij
-Als hij niets met dieren heeft

6. Wat zijn je drie guilty pleasures?
-Middagdutjes op de bank bij de hond
-Nutellapotten uitlikken
-Mijn telefoon checken tijdens de yoga

7. Hoe had je willen heten?
Ik vind Carolien prima, maar Billy of Charly vind ik leuke namen!

8. Wat is het mooiste compliment dat je ooit kreeg?
Dat mijn vriendin tegen me zei: ik zou willen dat ik jou vroeger als moeder had gehad.

9. Welke drie smaken vind je het allerlekkerste?
-chocolade
-munt
-caramel

Welke vraag zouden jullie me willen stellen? Ik ben nu toch in vorm, dus kom maar op en ik geef je antwoord!

Fijn weekend!
Liefs,
Carolien