donderdag 16 augustus 2018

Hoe organiseer je een perfecte picknick?

Lekker buiten eten in de natuur op een kleedje. Eigenlijk zie ik dat mensen zelden nog doen. Voor mezelf was het ook alweer jaren geleden! En omdat het mijn beurt was een vriendinnenuitje te organiseren, dacht ik: dat gaat het worden!


Maar er was nog iets. Ik ontdekte laatst ‘t Roze Bekkerieke. De foto's van dit eenmansbakkerijtje op Facebook maakten me elke keer weer blij. Vooral de manier waarop Nadine, de eigenaresse, alles weet aan te kleden en te verpakken. Van een  high tea of verjaardagslunch tot een boeren picknick dus.  Dat ging 'm worden!



De locatie hadden we ook snel gevonden: Epen, in het Limburgse heuvelland.

Toen de mand open ging was het één groot feest! (ook voor mezelf, want ik had Nadine de vrije hand gegeven)

Kijk zelf maar...


Botertjes in de vorm van hartjes.


Zelfgebakken mini broodjes, yoghurt met verse muesli, een appeltaartje...



Natuurlijk ook thee!


Verse peren- en appelsap uit een boomgaard in de buurt. 


En zoveel meer: van vers fruit tot zelfgemaakte jam en van bieslooksalade en brie tot knapperige roze koeken. 
Zo  zag het er bij elkaar uit!


Veel tijd om foto's te maken had ik niet, want dat geduld was er niet! :-)


Mijn dochter was ook mee en na afloop zijn we in het zonnetje gaan uitbuiken!


Tips voor een perfecte picknick!


  • Je kunt natuurlijk zelf alles klaar maken, maar in mijn geval zouden het broodjes worden en hard gekookte eitjes :-) k vond het toch wel een extra tintje geven dat we het het hebben uitbesteed aan iemand die er verstand en gevoel voor heeft! En super goed kan bakken :-)
  • Kies voor een mooie locatie!
  • Houd de weerberichten goed in de gaten. Een pick nick zonder zon is minder feestelijk!
  • Vraag of iedereen een zomerhoed meeneemt om het picknick gevoel te verhogen (en het is leuk voor de foto!)
  • Zorg voor een leuk spel tussen de gangen door. Ik nam deze vragenkaartjes uit Flow mee.




  • Denk aan zonnecreme en anti muggen spray (en toiletpapier zodat je in de bosjes kunt plassen).
  • Vergeet geen selfies te maken

  • En sluit de dag af met iets actiefs, zoals een wandeling, om de calorieën kwijt te raken. Zo gingen wij naar de pluktuin voor een vers bosje bloemen. 



Wanneer heb jij voor het laatst gepicknickt?

Liefs,
Carolien



vrijdag 10 augustus 2018

Limburgse locals

Het leuke van vakantie is dat je in je eigen buurt weer nieuwe plekjes kunt ontdekken. Doen we dat niet veel te weinig? Als je op de website van de VVV kijkt, zie je alleen de grotere 'attracties' want je moet schijnbaar betalen om op de site te komen. Dus die kleine ondernemers, die net vaak veel leuker zijn, vind je niet zo gauw. Maar goed rondvragen levert best leuke resultaten op.



Zo wist ik niet dat er op 20 minuten rijden van ons huis een zondagsbakkerijtje ligt.  Geopend van 8 tot 12. De bakker doet dit als hobby erbij en maakt alles zelf met ambachtelijk speltmeel. Het gaf me echt een vakantiegevoel. Een adresjes om te onthouden dus!


broodopdeplank

Twee voetbalvelden vol bloemen in alle soorten en kleuren. Om zelf te plukken. En het mooiste is: je krijgt het panorama er gratis bij :-)
Dat is FienFleur in Eys: een pluktuin met schattig winkeltje erbij.



Velden vol bloemen!


Voor slechts 6 euro stelden we dit leuke boeketje samen!



Klik hier voor eerdere blogpost over bijzondere plekjes in Zuid-Limburg:


Liefs,
Carolien





donderdag 9 augustus 2018

Een kleine tip tussendoor

Dat je bij Action van alles kunt krijgen, weten we . Maar een boekje over bloggen? Ja dat ook!


Ik geloof dat ik 1 euro 50 betaalde voor deze Bloggen voor Dummies. Een klein boekje, maar boordevol informatie over alles wat met bloggen te maken heeft: van schrijftips en onderwerpen om over te bloggen tot gevonden worden op Google. En het leest heel makkelijk weg!

Na het lezen van dit boekje twijfel ik toch weer over het gekozen platform. Altijd wordt Word Press aanbevolen, terwijl ik juist gewend ben aan Blogger ( al 9 jaar). Wie van jullie heeft de overstap gemaakt en kan me de voordelen vertellen?
Ik zou graag een eigen domeinnaam willen, zonder eerst http:// , kan dat ook bij Blogger? 

Misschien staan de antwoorden wel in dit boekje, want ik heb het nog niet uit. Maar ervaringen uit de praktijk zijn altijd welkom!

Tot morgen!

Liefs,
Carolien 

vrijdag 3 augustus 2018

Het karretje

Net als ik even in slaap lijk te dommelen, schrik ik op van metaal tegen mijn arm. De mevrouw in de vierzitter naast me slaakt een kreetje van schrik en trekt het boodschappenkarretje op wielen naar zich terug. “Sorry hoor” excuseert ze zich. “Er zit bijna niets in de karretje, daarom valt het gemakkelijk om.” “Dan heeft u te weinig gekocht” lach ik haar toe, ter geruststelling dat het niet erg is.


“Dat kun je wel zeggen” haast ze te melden. Een zucht ontsnapt uit haar keel. “Utrecht is echt niet meer wat het geweest is, hè Charlotte” en ze port het blonde meisje naast haar in de zij. Charlotte lacht verlegen en werpt haar blik weer naar buiten, nippend aan haar flesje cola.

De mevrouw kijkt weer naar mij. “Vroeger hadden ze mooie winkels in Utrecht. Nu is daar niets van over. Alleen nog maar van die zaakjes waar ze van die flut modelletjes verkopen.” Om haar woorden kracht bij te zetten trekt ze aan het mouwloze blousje dat ze aan heeft. "Drie keer wassen en er blijft niets van over."

Net als ik me ook weer probeer om te draaien, gaan de verhalen verder. In een mum van tijd raast haar leven aan me voorbij, met de snelheid van het landschap buiten. Ze is 78 jaar, maar gaat nog elke week dansen met haar man die tien jaar ouder is. "We vinden de lessen soms zelfs wat traag. Dan maak ik een gebaar met mijn heupen en dan weet de dansleraar dat het tempo omhoog moet”. Ze schatert van het lachen en ik voel bij elke zin meer sympathie voor Charlotte die steeds dieper in haar stoel wegzakt. Van de negen kleinkinderen is zij de oudste met haar 20 jaar. "We hebben het zo fijn samen! "

Ik wenste dat ik de stiltecoupé had genomen. Of dat ik wist hoe je zulke gesprekken vriendelijk afkapt, maar het einde van alle verhalen is pas in zicht als we station Roermond naderen. Het tweetal stapt uit. Met vriendelijke knikken nemen we afscheid. Dan zie ik dat Charlotte haar eigen boodschappenkarretje bij zich heeft. In tegenstelling tot die van oma, is haar exemplaar tot de nok gevuld. En ik kan wel raden wat erin zit. Shirtjes en broekjes van flut kwaliteit. Want meer hoef je van Utrecht niet te verwachten. Oma heeft vast alles heeft betaald, daar ken ik haar inmiddels goed genoeg voor.  

Ik blijf alleen achter in een coupé die rust ademt. 
Nadenkend over de grote vraag: wie heeft nou wie vandaag voor het karretje gespannen? 

vrijdag 27 juli 2018

Texel wat ben je leuk!

Jaren geleden won ik met een schrijfwedstrijd een weekendje Vlieland. Omdat ik toen druk was met afstuderen, liet ik mijn moeder en een vriendin in mijn plaats gaan. Maar het is altijd nog een wens geweest naar een waddeneiland te gaan. Dat deed ik afgelopen weekend, met mijn beste vriendin en onze kinderen.


Ik kan je zeggen dat het een Roomse reis is vanuit Zuid-Limburg! Zes uur in totaal, daarmee ben je , vanaf de andere kant gezien, ook al in Frankrijk! Maar eenmaal op de boot, hadden we gelijk dat heerlijke vakantiegevoel met de meeuwen die om ons heen vlogen en de wind in ons haar!


Wat een leuk eiland! Veel natuur, vriendelijke mensen en een heerlijk relaxt eilandsfeertje. Alsof je helemaal niet in Nederland bent.


Als kind had ik al een zwak voor zeehonden, dus een bezoek aan de opvang mocht niet ontbreken. 


Zo aandoenlijk die huilertjes!


Maar we bezochten ook de minder bekende plekjes, zoals deze theeschenkerij 'de bonte belevenis'. 


Je kreeg er thee in alle soorten en daarbij mocht je zelf je theepot uitkiezen, hoe leuk is dat?


In de eigen bakkerij mocht je trouwens ook zelf meebakken.


Maar je kon er ook bier brouwen, kaarsen en zeepjes maken en papier scheppen.

In de tuin zelf werd je omringd door kippen, haantjes en een pauw met jonkies. Als je daar niet zen van wordt...


En natuurlijk lekker langs het strand gelopen, voetjes in de zee, schelpen zoeken en chillen in een hippe strandtent inclusief dj.





En ooit hoop ik ook nog eens Vlieland te bezoeken, want het smaakt naar meer!



Wat is jouw favoriete waddeneiland?

Liefs,
Carolien

donderdag 19 juli 2018

3 zomerse diy´s

Hoewel het eigenlijk te warm is, ben ik toch aan het DIY-en geslagen! Hieronder 3 leuke zelfmakers voor een zomers gevoel!




DIY 1 : donutpaal

Met de komst van een nieuwe keuken (foto's volgen), kon deze keukenrolstandaard écht niet meer.



En net nu zag ik een leuke zelfmaker in Daphne's Diary!
Keukenrolhouder wordt donutpaal...

\

Bij de kringloop vind je er vast een! Even licht opschuren, tintje verf en je kunt er van alles mee doen. Bijvoorbeeld je masking tapes op bewaren, of je verzameling linten, zoals hier:


(Foto: Pinterest)

Of ook leuk: bakvormen!


(Foto: Pinterest)

 DIY 2: mini-etagere 

Mijn tweede DIY komt van Pinterest. Soms kom je bordjes tegen die zo mooi zijn dat je ze niet kunt laten liggen, ook al ontbreekt het kopje. Maar met die losse bordjes, maak je een leuke mini etagere! De kandelaar kocht ik bij Action (€1,79) en zaagde ik halverwege door midden.




Met een lijmpistool het bordje erop plakken en klaar voor je tuinfeestje!


Tienerdochter wordt volgende week 15, dus deze komen samen goed van pas!

DIY: 3 Varens stempelen

De mooiste stempels vind je in de natuur! Zoals deze varen bijvoorbeeld.
Je neemt groene verf en dept de varen met de voorzijde met een sponskwastje in de verf. Vervolgens stempel je deze op een stuk papier, tafelkleed (dan uiteraard wel stofverf gebruiken) of ander object. Met een leeg vel papier er tegenaan kun je de stempel goed platdrukken.




Zoals jullie zien is de tweede variant een stuk lichter, deze is leuk bruikbaar als briefpapier!

En tenslotte wil ik deze donuthoed nog graag gaan maken. Ideaal met deze hitte! Nu nog een hoedje vinden...


(Foto: Pinterest)

Liefs,
Carolien



vrijdag 13 juli 2018

10 tips om meer uit je boek te halen!

Eens in de zoveel tijd komt er een boek voorbij dat je helemaal meesleept. Waardoor je even in twee werelden leeft. Je eigen, vertrouwde leven, maar ook dat van de hoofdpersoon. Dat had ik bij 'Wees onzichtbaar' van Murat Isik.


Het verhaal speelt zich af in de Bijlmer. De hoofdpersoon is de jonge Turkse Metin, die met zijn ouders en zus naar Nederland is gekomen om daar een nieuw bestaan op te bouwen. Met een agressieve vader die geen moeite doet het gezin te onderhouden is dat niet gemakkelijk. Zeker niet in een buurt die steeds meer verloedert. Metin voert daarbij ook zijn eigen strijd op school, tegen een groepje pesters.

Het klinkt misschien in eerste instantie als een triest verhaal, maar dat is het alles behalve! Vanaf het eerste hoofdstuk sloot ik Metin in mijn hart. Ik voelde zijn struggelingen, maar tegelijk zijn kracht. Gaandeweg groeit hij op tot een jongeman die eindelijk weet wat hij zelf wil.
Het leuke is dat dit verhaal zich afspeelt in de jaren dat ik zelf zo oud was als Metin. Of het nu gaat om programma's op tv, winkels of muziek: het is één grote trip down memorylane!

In de vorige uitgave van Flow zat een 'cursusboek' hoe je meer uit je boek kunt halen. Heel veel dingen paste ik al toe. 

Hierbij mijn eigen 10 tips om nog meer uit je boek te halen!

1. Zoek muziek die bij het boek past en draai die op de achtergrond. Dat is bij deze roman heel gemakkelijk, want er worden diverse nummers genoemd die Metin mooi vindt en waar hij kracht uit put. 

2. Onderstreep de passages die je raken of schrijf ze over!


3. Zoek op internet achtergrondinformatie bij het verhaal. Bijvoorbeeld in dit geval: wanneer was ook alweer de Bijlmerramp? Hoeveel mensen kwamen er bij om? Zo wordt je kennis ook weer even opgefrist :-)
(Ik weet trouwens nog precies op welke plek/in welke stoel ik zat toen ik het nieuws op tv was. Ik keek er samen met mijn vader naar). 

4. Lees een boek dat aansluit bij het seizoen of je plannen op dit moment. Ga je naar Italië op vakantie, neem dat een boek dat zich daar afspeelt, liefst in de streek waar je ook naartoe gaat.
Zo lees ik zelf altijd een oorlogsroman rond 4 mei.

5. Bedenk een activiteit die aansluit bij het verhaal. Bezoek eens het museum dat in het boek voorkomt, of kook een recept dat aansluit. Zo las ik ooit De Bakkersdochter van Sarah McCoy. Het verhaal speelde zich af in een bakkerswinkel ten tijde van de oorlog. Op het einde van het boek stonden bak-recepten om zelf te maken. Zo klim je écht in het verhaal!  

6. Boek uit? Herlees dan het eerste hoofdstuk. Vaak komt dat ineens heel anders over nu je het hele verhaal kent. 

7. Leen je boek uit aan je collega/vriendin/moeder. Altijd leuk om er nog met iemand over na te kunnen praten. 
Of geef het een plekje in een minibieb!

8. Schrijf een recensie over je boek op je blog, of op een site als bol.com of bookspot. Op die manier zet je het verhaal nog even voor jezelf op papier en je kunt er vaak ook nog een leuke cadeaubon mee winnen.

9. Maak een leuke foto van de cover a la bookface!

10. Was het boek echt de moeite waard? Laat dan een reactie achter op de website of Facebookpagina van de schrijver. Schrijven is een eenzaam beroep, het is altijd leuk om feedback te krijgen van je lezers!

En nu ben ik eigenlijk wel benieuwd: wat was het mooiste boek dat jij las in 2018? En pas je ook wel eens een van deze punten toe?

Liefs,
Carolien



vrijdag 6 juli 2018

Steve

“Ik kan helemaal  niks met Steve!”
Mijn moeder zucht aan de andere kant van de lijn. Ze spreekt de zin uit alsof het een jonge scharrel betreft waar ze méér dan genoeg van heeft. Een beetje klopt dat wel, want ze staat met hem op en gaat ermee naar bed. Maar Steve is de naam van een hulpmiddel om steunkousen aan en uit te doen. En daar is ze naar eigen zeggen he-le-maal klaar mee. 

Afbeeldingsresultaat voor steunkousen steve

"Ben blij dat er een hulpmiddel bestaat, je moet het gewoon nog even aanleren" probeer ik haar te motiveren.  `Even is het stil aan de andere kant. `Het is niet alleen dat hulpmiddel, maar ook die kousen zelf` bekent ze en ik begrijp de frustratie. “Ze zitten ook zo strak.”

Mijn moeder is 85, heeft tot nu toe geen zorg gehad en dat hoeft voor haar ook niet. Maar die kousen zijn wel nodig, want onlangs waren haar benen heel dik en de jeuk erbij was ondraaglijk. Teveel vocht concludeerde de huisarts en ik regelde thuiszorg. Na een periode van zwachtelen heeft ze nu steunkousen op maat. Alleen die moeten aan en uit. Elke dag opnieuw.

“Ik kom even langs”, opper ik als ik haar opnieuw hoor zuchten en neem mijn iPad mee. Steve blijkt gewoon zijn eigen filmpje op You Tube te hebben. In een instructie van 38 seconden wordt getoond hoe  je Steve om je vingers (uh voeten) windt…  Je plaatst de kous op een paal, rolt hem naar beneden, voet erin en het apparaatje trek je vervolgens naar je toe. Binnen no time heeft mijn moeder de kous aan.

Het uitdoen verloopt minder soepel. Weer zoeken we een filmpje erbij. Nu komt er een been-band aan te pas. Die klem je om je been, kous erover heen en dit keer niet trekken, maar duwen. “Til je voet eens wat meer omhoog” probeer ik, maar tegelijk besef ik dat dat geen haalbare optie is. Flexibiliteit ie iets van het verleden. En Steve springt los. Elke keer opnieuw. “Ik zei het je toch” klinkt het licht gefrustreerd.  Uiteindelijk trek ik de kousen maar met de hand uit. En zelfs dat valt niet mee.  

De volgende dag belt mijn moeder. Ze heeft de kousen zelf aan en uit gedaan, vertelt ze blij. Mirko heeft haar geholpen. “De jongen van de thuiszorg” zegt ze ter verduidelijking. “En ik heb ontdekt dat het gemakkelijker gaat  als ik op bed zit”, voegt ze er zelfverzekerd aan toe.

Dus Steve gaat voortaan mee naar de slaapkamer. En daarmee is de kous af. Of aan natuurlijk....

vrijdag 29 juni 2018

Een kitsch kussen en meer rommel

"Nu moet je me toch eens uitleggen...hoe kom je aan zo'n lelijk kussen?" De man die voor mijn kraam staat, vraagt het me zonder gène. Ik moet er eigenlijk wel om lachen. "Hoe kom je er weer vanaf" kaatst ik terug.


Ik stond na lang weer eens op een rommelmarkt. Want de keet moet leeg, ik wil er deze zomer weer theetjes in drinken en boekjes lezen. 

Maar al die spullen...! 


Toch was ik even vergeten hoe moeilijk het rommelend publiek kan zijn. Zo stond een echtpaar dik tien minuten met een setje onderzetters in hun hand. De onderzetters waren van een soort steen gemaakt, heel degelijk dus en met schattige vogeltjes erop. Ik vroeg er een euro voor. Toen ze er naar blijven kijken, maakte ik er vijftig cent van waarna ze zwijgend doorliepen. Zonder onderzetters. 

Van zo'n dagje heb ik geleerd dat je de mensen aan je kraam niet moet proberen te begrijpen.

Maar ook dat wanneer je je eigen spullen eens goed bekijkt, je er andere mogelijkheden voor ontdekt. Zo kwam ik deze peper en zout dames maar niet kwijt.


Tegelijk zocht ik al een hele tijd naar eierdopjes waarin de mini-eitjes van onze krielkippen niet verdrinken. Dus als ik nou eens de hoedjes zou afzagen?

Et voila!


Van de zes volle dozen gingen er uiteindelijk drie mee terug. En die heb ik nu heel subtiel in de werkschuur van manlief verstopt.
Zodat ik toch in mijn keet aan de slag kan.

Opgeruimd staat netjes!




Fijne dag!

Liefs,
Carolienb