vrijdag 18 september 2020

Mijn boekwinkeltje

"Is dat leuke zaakje van jou" , vroeg me laatst iemand naar aanleiding van mijn account PakjeBoek op Instagram, waar ik boeken verkoop voor het goede doel.  En ja, zo voelt dat inmiddels wel een beetje, alsof ik mijn eigen 'zaakje' heb šŸ’“. 














Toen ik in maart dit jaar startte, had ik nooit kunnen weten dat het zo snel zou gaan. Ik heb in die korte tijd ruim 500 euro opgehaald voor de stichting dierenopvang Savanah. Daarnaast voerde ik leuke gesprekken met andere boekenliefhebbers en ontmoette ik heel wat nieuwe mensen. Collega's waar ik normaal niet veel contact mee heb, komen nog steeds met zakken vol boeken. Een vrouw uit de straat die ik alleen van gezicht ken, belt ineens net een doos bij me aan en ook online zijn er mensen die me boeken sturen voor de verkoop. Dat alles eromheen maakt het extra leuk! Verhalen verbinden...

Een andere leuke bijkomstigheid is dat al die leuke boeken op mijn pad komen en ik soms (vaak!) de verleiding niet kan weerstaan om even snel zelf te lezen.....  

In deze post deel ik mijn drie mooiste boeken van de laatste periode en op het einde nog een leuke DIY!

Het Fluisterboek *****

Annemarths beste vriendin Tibby woont in een romantisch kraakpand. Ze mag alles van haar ouders en ze hoeft niets. Annemarth vindt haar helemaal geweldig. Omdat Tibby het erg moeilijk heeft, doet ze alles om haar te helpen. Maar hoever kan ze daarin gaan?

Ik vond het een prachtig en puur boek, verteld uit het oogpunt van een 14-jarige. Ik las het in de zomer, maar kan de sfeer zo weer terughalen!


Laat los mijn hand *****

Louis rijdt zijn vader in een oud busje van Londen naar ZĆ¼rich, waar zijn vader een afspraak heeft in de levenseindekliniek. Vader heeft ALS en wil op waardige wijze zijn leven beĆ«indigen. Hij heeft ook zijn twee zonen uit z'n eerste huwelijk gevraagd mee te gaan.
Louis' halfbroers Ralph en Jack zijn fantastische, verschrikkelijke, en lastige mensen. Zij hebben hun vader (nog) niet vergeven voor de giftige geheimen en leugens uit diens verleden. Hoe moet dat goed gaan, met zijn vieren op een kluitje in een gammele camper zo'n eind reizen?

Een roadnovel om niet snel te vergeten. Ondanks het trieste thema is het een boek vol humor en warmte. 



400 brieven van mijn moeder *****

'Dit is het waargebeurde verhaal van Joseph Oubelkas die eind 2004, op 24- jarige leeftijd, begon aan een zakenreis naar Marokko en daar zonder bewijs of onderzoek wordt veroordeeld tot tien jaar celstraf voor iets wat hij niet heeft gedaan.
Tijdens het harde en onrechtvaardige leven in de verschillende gevangenissen bouwt Joseph toch een aantal bijzondere vriendschappen op en wordt hij onvoorwaardelijk gesteund door de 400 brieven van zijn moeder.

Best een dik boek, maar ik had het in no-time uit. Want ik wilde steeds weten hoe het zou aflopen. De brieven en wijsheden die Jospeh van zijn moeder ontvangt zijn pareltjes! Woorden die hem door die vreselijke tijd heen slepen. Ongelooflijk dat zoiets echt kan gebeuren. 



Meer boeken? Kijk op Instagram bij #PakjeBoek. Binnenkort organiseer ik er ook weer een boekenswap.

DIY - boekenlegger

"Dit oude boek zal wel niet verkopen he? " vroeg mijn moeder me laatst en ze kwam met een vergeelde roman die ze op haar huwelijksdag had gekregen. "Neem hem toch maar mee, ik wil wat ruimte maken."  Ik verzekerde haar dat hij goed van pas kwam. De vergeelde bladen gebruik ik voor mijn Round Robin boekjes. En van de rug maakte ik een boekenlegger door hem met een scherp mesje los te snijden. Gaatje erin en kwastje eraan. Vervolgens gaf ik hem weer terug zodat het boek toch weer, in afgeslankte vorm, bij haar is. 


Op Pinterest zien ze er nog mooier uit:



Veel lees- en DIY-plezier!
Carolien



donderdag 10 september 2020

Een bevlogen man

Voor mijn nieuwste column in het zorgmagazine mocht ik gelukkig weer op pad. Ik ging lunchen bij een 86-jarige meneer die tot vorig jaar nog heeft gevlogen. En hij popelt om binnenkort weer de lucht in te gaan. 

Grote witte wolken domineren de lucht. Op de hoogste verdieping in het appartement waar Jan Begas (86) woont zijn ze goed te zien.  “ ‘Bombewetter’ noemen we dit weer in vliegtermen”,  lacht de oud-piloot terwijl hij naar buiten kijkt. Tot vorig jaar heeft hij nog zelfstandig gevlogen. “Het is als fietsen en zwemmen, zoiets verleer je nooit.” 

Vanwege de coronacrisis zitten we vandaag niet in een lunchroom, maar bij Jan Begas thuis in het appartement waarin  hij tot begin dit jaar nog met zijn vrouw woonde. Sinds februari verblijft zij vanwege haar dementie  in een verpleeghuis. Hij mist haar ontzettend. Maar vandaag wil hij het hebben over leuke dingen. Want ondanks alles voelt hij zich een ‘gezegend mens’. Hij heeft veel mooie dingen mogen meemaken, waaronder die ontelbare vluchten. “Toen ik als jong jongetje in de Tweede Wereldoorlog de vliegtuigen zag overkomen, wist ik al dat ik piloot wilde worden", blikt hij terug. "Op mijn 16e volgde ik de scholierenopleiding zweefvliegen. Dat werd gezien als basis voor een verdere opleiding bij de luchtmacht. Na twee weken mocht ik al alleen vliegen, schitterend vond ik dat!”

“Dat gevoel van vrijheid is met niets te vergelijken”

Tijdens zijn militaire dienst bij de Koninklijke Luchtmacht bestuurde Jan zijn eerste motorvliegtuig. Hij kreeg vervolgens de kans de straaljagersopleiding in Canada te volgen, maar net in die periode ontmoette hij zijn huidige vrouw. Hij besloot in de radiozaak van zijn broer te werken om bij haar te kunnen blijven. Maar het vliegen bleef hij doen, in zweef- en motorvliegtuigen. In verenigingsverband en later met zijn eigen ‘kist’. Het waren gouden tijden. “Soms bleef je 3 of 4 uur boven. Dat gevoel van vrijheid, dat is met niks te vergelijken! Ik kan dat niemand uitleggen, je voelt je als mens heel klein. Ik weet nog dat ik boven ItaliĆ« vloog en Onze Lieve Heer bedankte: wat fijn dat ik dit mag mee maken.”

De uitdagingen werden steeds groter: van 300 meter hoogte naar 5000 meter, met alle brevetten die daarbij hoorden. Minstens zo bijzonder als het vliegen zelf waren de kameraadschappen die in de verenigingen ontstonden. “Je hebt elkaar nodig en dat schept een band. Nu nog heb ik contacten met diverse verenigingen en krijg ik regelmatig de kans te vliegen. Vorig jaar verrasten mijn neven me nog met een vlucht in een Fokker S11.” Dit jaar is het er door alle omstandigheden nog niet van gekomen, maar zodra het weer kan, gaat hij de lucht in.” Zijn ogen stralen als hij over het vliegen praat. “Starten en landen mag ik niet meer. Ik heb op mijn 70e de licentie laten verlopen, maar eenmaal in de lucht mag ik gewoon nog vliegen.”

De wolken trekken over en maken plaats voor de zon. Jan Begas kijkt naar buiten en nipt aan zijn koffie. “Mijn moeder zei altijd: als we op de wereld komen, krijgen we  een rittenkaart mee. En als die op is, is die op. Je kunt geen dag bij of afkopen.  Zo zie ik dat ook. Tel je zegeningen…” 

donderdag 3 september 2020

Een schat in huis

Tijdens onze staycation hebben we flink geklust en het trappenhuis opgeknapt. Ik hoopte dat onder de groezelige vloerbedekking een prachtig houten trap tevoorschijn zou komen, die we alleen nog maar even hoefden op te schuren, maar helaas....


Wat wĆ©l tevoorschijn kwam was een oud luik met een behoorlijke opbergruimte. Ik woon mijn hele leven al in dit huis, maar dat luik kende ik niet. Ik besloot navraag te doen bij mijn moeder.  " Daar werden vroeger het tin en koper in verstopt ten tijde van de oorlog" vertelde ze, alsof het de normaalste zaak was. Helaas was er niets meer te vinden, dus besloot ik zelf een schat te creĆ«ren om de toekomstige bewoners deze teleurstelling ooit te laten voorkomen. 


Ik had nog een oud doosje van de rommelmarkt en stopte dat vol met allemaal prullaria en een brief over het corona-jaar 2020. Ik deed er ook nog een krant bij en de laatste uitgave van Flow.  


En inmiddels is de schat 'begraven' onder een donzig tapijtje. En terwijl de tapijtlegger daar bezig was, besloot onze hond op het gedeelte dat hij al had gedaan haar maag te legen. " Dit heb ik in al die jaren nog nooit meegemaakt "zei de tapijtman toen hij het tafereel bekeek. Nou wij ook niet. Het was een anekdote geweest die mee kon in het kistje, ware het niet dat we niet meer bij die schat konden....

Dus dat verhaal stoppen we maar in de doofpot.

Liefs Carolien   


vrijdag 28 augustus 2020

Marktplaats: in je buurt

‘Wat vind je van mijn nieuwe haag?’ Mijn vriendin loopt trots door haar tuin en wijst naar twee nieuwe hagen die het pad idyllisch scheiden. ‘Gratis via Marktplaats’, vertelt ze. “Ik moest hem wel zelf uitgraven en het is natuurlijk afwachten of hij het zo mooi blijft doen. ”
Verbaasd vraag ik hoe ze erbij komt dit via Markplaats te zoeken.  “Ik was er niet naar op zoek hoor. Maar hij kwam voorbij. Ik kijk elke avond even naar Markplaats In je Buurt en dan komen soms de leukste dingen voorbij.”


















Diezelfde avond probeer ik het ook. Marktplaats in je Buurt. Normaal gebruik ik de site alleen met een gerichte zoekopdracht, maar nu laat ik me overladen met een keur aan artikelen. Al gauw valt mijn oog op een advertentie die me aanspreekt. Velletje postzegels, slechts 1 ervan gebruikt: 5 euro. Koopje, want tegenwoordig betaal je al gauw een tientje voor een vel. En het is maar een paar straten verderop. In mijn gedachten bedenk ik er gelijk een verhaal bij. Deze meneer had 1 postzegel nodig en kon niet anders dan een heel velletje kopen. Vervolgens lagen die stof te vangen in zijn la, want wie schrijft er tegenwoordig nog een brief? Nou ik dus…. En dus ging ik dat velletje halen.

De volgende dagen deed ik hetzelfde. Even vijf minuutjes kijken wat er in de buurt te koop is. Mijn oog viel op 3 leuke koloniale kistjes. Ze werden voor 12,50 samen aangeboden. 'Voor een tientje haal ik ze op', blufte ik en dat was goed. Ik had helemaal geen kistjes nodig. Zou er ook niet op hebben gezocht, maar nu kwamen ze op een soort van presenteerblaadje voorbij. En ze komen altijd wel eens van pas, dat weet ik zeker!

 













De volgende dagen kwam er niets nuttigs voorbij, maar ik vermaakte me prima door te kijken wat mensen zoal te koop aanbieden.

Cadeaubon V&D voor 10 euro, waarde op de kaart: 15 euro.

Zou deze goede man hebben gemist dat V&D ter ziele is gegaan? Of zou hij denken: ik probeer het toch gewoon.

Of die ene mevrouw die lage enkelsokjes verkoopt en ze heel elegant (niet)  in slippers op de foto heeft gezet.

Niet gedragen!!!! Alleen voor de foto te maken even aan gedaan, stond erbij.

Soms is het dan ineens weer eens raak. Mijn meest recente aankoop is een caviakussen voor de verjaardag van dochterlief. Toen ik het ophaalde gaf de mevrouw me te kennen dat de opbrengst voor haar caviaopvang was. Die had ze aan huis. Of ik even wilde kijken? Het volgende moment stond ik oog in oog met bijna 100 cavia’s. Ze vertelde hoeveel werk de opvang was en dat het een beetje uit de hand was gelopen en voordat ik het wist bood ik aan een dagje te komen helpen. Inmiddels heb ik samen met tienerdochter al heel wat kooien schoon gemaakt. En dat allemaal via Markplaats in je buurt.












Ik zou er niet aan beginnen als je aan het ontspullen bent. Maar anders is het best de moeite waard. Je leert je buurt en de mensen die er wonen beter kennen en het levert soms ook nog verrassende ontmoetingen op!   

Liefs,
Carolien


vrijdag 21 augustus 2020

Columbus Earth Centrum : een buitenaardse ervaring

Het was een warme dag. We zaten een beetje te mokken in de auto omdat we niet direct een parkeerplaats vonden. In het restaurant stond een lange rij. Manlief stelde voor dan maar niets te drinken te nemen. "Hoe lang duurt die film" vroeg dochterlief die min of meer onder dwang was meegenomen. "Er is toch wel airco he?" 

Maar eenmaal in de zaal, vielen we alle drie een beetje stil. Wat we zagen deed al onze dagdagelijkse beslommeringen vervagen....  We zoomden even helemaal uit. 

Nietig bolletje

Astronauten zijn het er allemaal over eens; je blik op de wereld wordt definitief anders als je de aarde vanaf de ruimte hebt gezien. Dat geloof ik meteen. Maar ja, wanneer krijg je nou de kans zo'n reis te maken? Met het bekijken van de 3D film in het Columbus Earth Center kom je in de buurt. Het is de enige locatie ter wereld waar je je blik op de aarde op deze manier kunt beleven. 

Eigenlijk zou iedereen deze film moeten zien, schreef een journaliste onlangs in Flow na haar bezoek. En ik kan dat alleen maar beamen.Want ook al weet je dan dat wij als aarde een nietig bolletje zijn in dat grote heelal, door het zelf  in 3D te ervaren, komt het veel meer binnen. 

De voorstelling begint met een korte introductiefilm in de theaterzaal, waarin astronauten over hun ervaringen vertellen. Daarna kom je in de koepelruimte waar de film zich afspeelt Op een grote glazen plaat onder je wordt deze geprojecteerd. Je staat als het ware op de film, wat het zo levensecht maakt.

En dan maak je een ronde. Langs de droge woestijnen. Langs de wolkenkrabbers en drukke snelwegen in Amerika. Langs de smeltende schotsen op Antartica. Het trekt allemaal aan je voorbij. In feite kijk je dus door de ogen van een astronaut. 


Astronaut Frank de Winne omschrijft zijn ervaring als volgt: 

“Als je vanuit de aarde omhoog kijkt en de blauwe lucht ziet, dan denk je dat die zich oneindig uitstrekt. Maar vanuit de ruimte zie je in één oogopslag dat die atmosfeer maar een heel dun vliesje vormt. Wat het meest opvalt zijn de kleurschakeringen: de oceanen met het koraal, de woestijnen, de bergen. Het duurde even voor ik me realiseerde wat ik niét zag: grenzen. Imaginaire lijnen die we als mensheid op de kaart hebben getrokken en waar we nog oorlog over voeren ook." 

De film laat zeker zien hoe prachtig onze aarde is, maar ook hoe kwetsbaar en klein. En hoe we met z'n allen ons best doen deze te vernietigen. 

Het is tevens een mooie les in mindfulness. Hoe groot een probleem soms ook lijkt, bekijk het vanaf dit perspectief en de mens stelt niks voor. Laat staan dat ene probleem over geen parkeerplaats kunnen vinden of in een te lange rij moeten staan.... 

Meer weten?

Alles bij elkaar duurt de film 50 minuten. De kosten zijn € 10,- per persoon maar dat is het meer dan waard.Wat ik zo bijzonder vindt is dat deze film nergens anders ter wereld zo wordt vertoond  Het is nu twee weken geleden dat ik er was, en het blijft me bezighouden. 
Je kunt het eventueel combineren met een bezoek aan het Continium, een leuk wetenschaps-doe museum! https://www.columbusearthcenter.nl/

zaterdag 15 augustus 2020

Terug van weggeweest

Ik dobberde vanmiddag wat in het badje, zoals gebruikelijk de afgelopen dagen, en dacht ineens: welke dag is het eigenlijk? Zaterdag al? Ik had me voorgenomen de laatste vrijdag van mijn vakantie weer te bloggen. Maar dat vergat ik. Ze zeggen dat je pas echt vakantie hebt gehad als je vergeet welke dag het is en je je wachtwoord niet meer herinnert. En ook dat ben ik inderdaad kwijt, ik heb werkelijk geen idee...

Ik liep de afgelopen weken met mijn hoofd in de wolken en mijn blote voeten in het gras. Heerlijk aan het genieten van mijn thuisvakantie. We maakten natuurlijk ook wat uitstapjes, ik deed onverwacht vrijwilligerswerk en ik heb zelfs geklust. Zo'n staycation is best voor herhaling vatbaar!

Wat ik misschien wel het fijnste van afschakelen vind, is dat je nieuwe inzichten krijgt. Dat je denkt: na de vakantie kan het anders, moƩt het anders! Een van mijn uitstapjes versterkte dit gevoel. maar daarover vertel ik jullie volgende week. Weer netjes op de vrijdag, zoals jullie dat gewend zijn. Ik moet er tenslotte wel weer even inkomen he?

Hoe was jouw vakantie?

Liefs

Carolien


vrijdag 24 juli 2020

Reddingsactie eekhoorn

Ik zat midden in een interview toen mijn dochter belde. Ze belt eigenlijk nooit als ik aan het werk ben, stuurt hooguit een appje, dus ik besloot toch even snel op te nemen. "Mama je moet echt nu komen, er hangt een eekhoorn vast in de kippenren, de draad zit om zijn nek en hij dreigt te stikken" klonk het in paniek. Ze stuurde deze foto mee.


Ik zei dat ik niet direct weg kon, want mijn verhaal stond nog niet op papier, en bovendien was het zeker nog drie kwartier rijden vanaf de plek waar ik was. Dus besloot ik een kennis te bellen die tuinman is. Hij zou wel even gaan kijken en ik was helemaal gerust...

Totdat ik weer een telefoontje kreeg. Het interview was inmiddels klaar en ik zat in de auto terug naar kantoor. "Het is niet gelukt" snikte dochterlief. " Hij durfde hem niet te pakken. Hij zei dat die beesten agressief zijn en dat hij dat nog niet met drie paar handschoenen ging doen." Hij sloot af met de woorden 'begin maar vast een kuil te graven...' 

Ik dacht niet verder na en zette koers richting huis. Het arme diertje was inderdaad in nood en hing slap over de draad. Met een schaar knipte ik de draad rondom hem los. Maar toen nog die strakke draadjes om zijn poten en nekje! Hij krijste alles bij elkaar. Maar het is ons samen gelukt en even later sprong hij weer opgelucht van tak tot tak in de bomen. De vrijheid tegemoet. Het deed me een beetje denken aan het verhaal met de roofvogel, ook zo rond mijn vakantie.


Ik vond het sneu voor het beestje, maar heel bijzonder om zo'n diertje eens van dichtbij te kunnen bekijken. Die nageltjes alleen al!

Over vrijheid gesproken...
Net als de eekhoorn ga ik zelf nu ook van de vrijheid genieten in de vorm van drie weken vakantie! Wie weet wat voor avonturen er nog meer op mijn pad komen? Misschien blog ik tussendoor en misschien ook wel niet. Maar we zien elkaar hoe dan ook snel! 

Ik wens jullie allemaal een hele mooie zomer. Blijf gezond en geniet!

Liefs
Carolien


vrijdag 17 juli 2020

Staycation swap

Vorig jaar organiseerde ik de souvenirswap, maar dit jaar is reizen ineens veel minder vanzelfsprekend. Als je bij mensen informeert naar hun vakantieplannen krijg je steeds vaker te horen ' we blijven thuis dit jaar.'  Ik zelf trouwens ook. Maar dat is ook een mooi thema voor een swap, vinden jullie niet?


Wat heb je nodig om thuis de tijd van je leven te hebben en tot rust te komen? Een goed boek, een leuk tijdschrift of puzzelboekje, iets lekkers, een leuke DIY om zelf mee aan de slag te gaan....er is zoveel mogelijk.

Omdat we het geld van een dure reis besparen :-) mag deze swap iets groter. Het wordt een pakket, dus geen brievenbuspost. Een richtlijn qua bedrag is € 12,50,- exclusief de inpak- en bezorgkosten. Gewoon een leuk gezellig zomers pakket dat je zelf ook graag zou willen krijgen.

Ik maak vaste koppels, dus je weet vooraf wie je swapmaatje is. Met haar kun je dan zelf afspraken maken over het bedrag en je verlanglijstje/moodboard. De verzenddatum is voor 4 augustus, maar ook daar kun je onderling afspraken over maken.

Wat denken jullie ervan?

Als je mee wilt doen, laat het me dan voor volgende week vrijdag weten met je adres en je blognaam of IG-account. Je kunt ook al globaal laten weten wat je leuk vindt, dat maakt het gemakkelijker voor mij om de juiste match te maken. Vanwege de verzendkosten is deze swap in principe binnen Nederland. Maar mochten er meerdere verzoeken uit Belgiƫ komen, dan kan er natuurlijk ook altijd worden gematcht!

Liefs Carolien




donderdag 9 juli 2020

Koe knuffelen

Om de start van de schoolvakantie te vieren, bedacht ik een leuk uitstapje voor dochterlief: koe knuffelen. Ik vroeg mijn vriendin mee en we gingen met zijn drietjes proeven van het boerenleven in Haler, midden-Limburg.


Er lag dan wel overal poep, maar het werd een dag met een gouden randje!

We startten de ochtend in de schuur waar we ons konden omkleden als heuse boerinnen. Klompen, laarzen, overalls en kieltjes in overvloed.


Ready?
Go!


We gingen als eerste de kalfjes knuffelen. Diezelfde nacht waren er twee geboren, zo klein zag ik ze nog nooit! 
De kalfjes in de bakken waren zo'n twee maanden en super nieuwsgierig. Net als een hond gingen ze eerst voorzichtig aan je snuffelen en vervolgens waren ze niet meer weg te slaan. Mijn krullen waren vooral erg in trek, daar werd gretig op gesabbeld.


Daarna gingen we op visite bij de koeien met zwangerschapsverlof. In diezelfde stal staan twee melkmachines waar de koeien worden gemolken. Als het zo ver is, voelen ze dat zelf aan, als met een volle blaas, en ze vinden blindelings de weg naar de machine waar een robotarm de uiers zoekt en eraan begint de trekken. De koe eet vervolgens gewoon lekker verder in de bak voor haar. In zo'n 7 minuutjes produceert ze zo'n 38 liter melk per dag.

Daarna gingen we de wei in.


Ik liep al gauw tegen mijn naamgenoot aan: koe Carolien. Niet alle koeien lenen zich trouwens als knuffelaar. Eigenaresse Carin kent alle namen van de beesten en hun karakters. " Zij heeft er vandaag niet zo'n zin in" zegt ze en we zoeken verder.


Ze kwam uit bij Lisa, die heerlijk lag te herkauwen in de wei. Carin ging eerst zelf naar het beest toe, waarna ik kruipend haar plek in nam. Ik liet Lisa eerst aan mijn hand ruiken en schoof steeds iets dichterbij.


Wat dat betreft verschilt ze niet veel van onze hond: een kriebel onder de nek is heerlijk. Aan de stand van de oren kan Carin zien hoe ze dat ervaart. 
" Ja, ze is volledig om, kruip er maar tegenaan." 




Eerst werd ik gekust...


En daarna gaf ze zich helemaal aan me over door haar kop op mijn schoot te leggen, de ogen te sluiten en luidkeels te snurken.

Wist je ook dat koeien maar 20 minuten slapen per 24 uur? Dus extra speciaal dat Lisa net dat slaapje bij mij besloot te doen....


Intussen hoorde ik van alles klotsen in haar maag, heel rustgevend. Koeien drinken 120 liter water op een dag en met 4 magen valt er ook heel wat te herkauwen. Een heuse fabriek daar binnen.


We maakten nog wat hilarische selfies waar koe Lisa het hardst om lijkt te lachen!



Daar in die wei, met onze ruggen tegen het enorme beest, werden we helemaal zen!


Leuk weetje. De boerderij heeft een eigen productenlijn waarin biest is verwerkt. Biest is de eerste melk die een koe geeft na de geboorte aan haar kalfje. Het wordt ook wel colostrum genoemd. Van nature zitten hier de hoogste concentraties vitaminen en mineralen  in. Je kunt het als poeder in een smoothie doen als supplement op je voeding, of op je huid te smeren ter verjonging. 
Ik koos voor dat laatste.... hopelijk helpt het :)


Het was een super leuke dag en ik kan het iedereen aanraden!
Klik hier voor meer informatie.

Liefs
Carolien


vrijdag 3 juli 2020

Met de voetjes bloot

Vorige week nam een collega afscheid en omdat zij een wandelfanaat is verrasten we haar met een bezoek aan het blotevoetenpad voor een wandeling van dik twee uur. Over stenen, hout, door het zand, ijskoud water, de modder... alles kwam voorbij. En dat alles op blote voeten.


Nu het zomer is, loop ik thuis heel vaak op blote voeten. Maar nooit eerder bij stil gestaan dat het  veel voordelen biedt. Daar vertelde de mevrouw van het park met veel enthousiasme over. Je voeten staan bol van zenuwen., die weer in verbinding staan met je organen. Als je blootvoets loopt, masseer je eigenlijk je organen.

Nog meer voordelen:
  • Het stimuleert de werking van je darmen;
  • Je kunt beter aarden waardoor klachten als slapeloosheid en stress verminderen;
  • Je voeten worden sterker. Als je op schoenen loopt, gebruik je niet alle spieren van je voeten.
  • Het stimuleert je bloedsomloop
  • Het voorkomt spataderen
  • En het geeft een gevoel van vrijheid!

Het blotevoetenpark in Brunssum is meer dan een bos alleen. Overal is iets te zien en te doen, zoals een doolhof of paaltjes waarop je door het water banjert. Dat maakt het ook leuk om met kinderen te doen.


Of dit leuke indianenhutje onderweg waar je een wenshartje kunt beschrijven.



Er zijn ook genoeg plekken om te onthaasten! Inclusief meditatieve loopcirkels van zand.


En een spreukenbos.
Terwijl je loopt kun je de quotes op je laten inwerken.




Onderweg is van alles te zien, van elfjes en kabouters tot een XL insectenhotel


En natuurlijk modderpoeletjes waar je zomaar in kunt vallen (laat dat nu net met onze baas gebeuren)!


De betreffende collega doet dus een stapje terug.
Na 15 jaar te hebben samen gewerkt is dat best een verandering.
We slaan ieder een eigen pad in.



Was jij al eens in een blotevoetenpark?

Liefs,
Carolien