donderdag 9 juli 2020

Koe knuffelen

Om de start van de schoolvakantie te vieren, bedacht ik een leuk uitstapje voor dochterlief: koe knuffelen. Ik vroeg mijn vriendin mee en we gingen met zijn drietjes proeven van het boerenleven in Haspel, midden-Limburg.


Er lag dan wel overal poep, maar het werd een dag met een gouden randje!

We startten de ochtend in de schuur waar we ons konden omkleden als heuse boerinnen. Klompen, laarzen, overalls en kieltjes in overvloed.


Ready?
Go!


We gingen als eerste de kalfjes knuffelen. Diezelfde nacht waren er twee geboren, zo klein zag ik ze nog nooit! 
De kalfjes in de bakken waren zo'n twee maanden en super nieuwsgierig. Net als een hond gingen ze eerst voorzichtig aan je snuffelen en vervolgens waren ze niet meer weg te slaan. Mijn krullen waren vooral erg in trek, daar werd gretig op gesabbeld.


Daarna gingen we op visite bij de koeien met zwangerschapsverlof. In diezelfde stal staan twee melkmachines waar de koeien worden gemolken. Als het zo ver is, voelen ze dat zelf aan, als met een volle blaas, en ze vinden blindelings de weg naar de machine waar een robotarm de uiers zoekt en eraan begint de trekken. De koe eet vervolgens gewoon lekker verder in de bak voor haar. In zo'n 7 minuutjes produceert ze zo'n 38 liter melk per dag.

Daarna gingen we de wei in.


Ik liep al gauw tegen mijn naamgenoot aan: koe Carolien. Niet alle koeien lenen zich trouwens als knuffelaar. Eigenaresse Carin kent alle namen van de beesten en hun karakters. " Zij heeft er vandaag niet zo'n zin in" zegt ze en we zoeken verder.


Ze kwam uit bij Lisa, die heerlijk lag te herkauwen in de wei. Carin ging eerst zelf naar het beest toe, waarna ik kruipend haar plek in nam. Ik liet Lisa eerst aan mijn hand ruiken en schoof steeds iets dichterbij.


Wat dat betreft verschilt ze niet veel van onze hond: een kriebel onder de nek is heerlijk. Aan de stand van de oren kan Carin zien hoe ze dat ervaart. 
" Ja, ze is volledig om, kruip er maar tegenaan." 




Eerst werd ik gekust...


En daarna gaf ze zich helemaal aan me over door haar kop op mijn schoot te leggen, de ogen te sluiten en luidkeels te snurken.

Wist je ook dat koeien maar 20 minuten slapen per 24 uur? Dus extra speciaal dat Lisa net dat slaapje bij mij besloot te doen....


Intussen hoorde ik van alles klotsen in haar maag, heel rustgevend. Koeien drinken 120 liter water op een dag en met 4 magen valt er ook heel wat te herkauwen. Een heuse fabriek daar binnen.


We maakten nog wat hilarische selfies waar koe Lisa het hardst om lijkt te lachen!



Daar in die wei, met onze ruggen tegen het enorme beest, werden we helemaal zen!


Leuk weetje. De boerderij heeft een eigen productenlijn waarin biest is verwerkt. Biest is de eerste melk die een koe geeft na de geboorte aan haar kalfje. Het wordt ook wel colostrum genoemd. Van nature zitten hier de hoogste concentraties vitaminen en mineralen  in. Je kunt het als poeder in een smoothie doen als supplement op je voeding, of op je huid te smeren ter verjonging. 
Ik koos voor dat laatste.... hopelijk helpt het :)


Het was een super leuke dag en ik kan het iedereen aanraden!
Klik hier voor meer informatie.

Liefs
Carolien


vrijdag 3 juli 2020

Met de voetjes bloot

Vorige week nam een collega afscheid en omdat zij een wandelfanaat is verrasten we haar met een bezoek aan het blotevoetenpad voor een wandeling van dik twee uur. Over stenen, hout, door het zand, ijskoud water, de modder... alles kwam voorbij. En dat alles op blote voeten.


Nu het zomer is, loop ik thuis heel vaak op blote voeten. Maar nooit eerder bij stil gestaan dat het  veel voordelen biedt. Daar vertelde de mevrouw van het park met veel enthousiasme over. Je voeten staan bol van zenuwen., die weer in verbinding staan met je organen. Als je blootvoets loopt, masseer je eigenlijk je organen.

Nog meer voordelen:
  • Het stimuleert de werking van je darmen;
  • Je kunt beter aarden waardoor klachten als slapeloosheid en stress verminderen;
  • Je voeten worden sterker. Als je op schoenen loopt, gebruik je niet alle spieren van je voeten.
  • Het stimuleert je bloedsomloop
  • Het voorkomt spataderen
  • En het geeft een gevoel van vrijheid!

Het blotevoetenpark in Brunssum is meer dan een bos alleen. Overal is iets te zien en te doen, zoals een doolhof of paaltjes waarop je door het water banjert. Dat maakt het ook leuk om met kinderen te doen.


Of dit leuke indianenhutje onderweg waar je een wenshartje kunt beschrijven.



Er zijn ook genoeg plekken om te onthaasten! Inclusief meditatieve loopcirkels van zand.


En een spreukenbos.
Terwijl je loopt kun je de quotes op je laten inwerken.




Onderweg is van alles te zien, van elfjes en kabouters tot een XL insectenhotel


En natuurlijk modderpoeletjes waar je zomaar in kunt vallen (laat dat nu net met onze baas gebeuren)!


De betreffende collega doet dus een stapje terug.
Na 15 jaar te hebben samen gewerkt is dat best een verandering.
We slaan ieder een eigen pad in.



Was jij al eens in een blotevoetenpark?

Liefs,
Carolien

vrijdag 26 juni 2020

Fruitijsjes

Fruit- en groente-ijsjes: het is een nieuwe rage uit Mexico, beter bekend als 'paletas' . Elk dorp in Mexico heeft tegenwoordig wel een paletaria, waar je deze gezonde ijs snacks kunt krijgen. Ik ging me erin verdiepen en creëerde mijn eigen recept:


Wat heb je nodig?

  • Watermeloen
  • Aardbeien
  • Mango
  • Kokosmelk
  • Agavesiroop

Je kunt alles natuurlijk door elkaar mengen, maar ik maakte laagjes. Eerst pureerde ik de meloen met een scheutje kokosmelk (daar wordt het romiger van) en een klein scheutje agavesiroop.
Het tweede laagje bestaat uit enkel gepureerde aardbeien.
En de toplaag van gepureerde mango, kokosmelk en agavesiroop.

Het leuke is, dat je de ijsjes kunt maken zoals je ze zelf wilt. Bijvoorbeeld met komkommer, limoen en munt. Of met bosbessen en een scheutje vanilleyoghurt in plaats van kokosmelk. Juist het experimenteren maakt het zo leuk!

Hierbij een paar tips:
  • Uiteraard verwijder je alle pitten en steeltjes
  • Ontdooide stukjes fruit uit de winkel zijn ook goed bruikbaar
  • Appels en druiven zijn vanwege hun hoge pectine-gehalte minder geschikt om in te vriezen tot ijsjes
  • Ingevroren fruitsap smaakt beduidend minder zoet dan vers fruit. Je kunt eventueel zoetstof toevoegen, maar ik gebruikte dus agavesiroop om het helemaal biologisch te houden :)
  • Melk, yoghurt of kokosmelk zorgen voor een meer romige smaak
  • Zorg dat je mix zo koud mogelijk de vriezer ingaat. Dat voorkomt dat er ijskristallen ontstaan. Dus na het pureren even eerst koud laten worden in de ijskast. 
Heb je geen ijshoudertjes? Dan kun je ook papieren bekertjes gebruiken als mal. Stokje erin en klaar. Dat wordt dan wel een groot ijs, maar ach, ze zijn toch super gezond! 

Smakelijk!
Liefs,
Carolien

donderdag 18 juni 2020

Boeken en beestjes

Sinds ik gestart ben met 'Secret Book Stuff', krijg ik van diverse kanten spontaan boeken aangeleverd. Van kookboeken tot prachtige romans. De keet verandert langzaam in een mini boekwinkeltje!



Wat is Secret Book Stuff ook alweer? Mijn collega ontdekte het in Australië en ik schreef er hier al over. Het komt er kort gezegd op neer dat ik met een boek-cadeautje het leven een stukje mooier wil maken. Want waar word je blijer van dan van een goed verhaal?


De naam 'secret' geeft het al aan: je weet niet wat voor boek je krijgt, want ze zijn allemaal leuk ingepakt.  

Ik stuur mijn boeken op drie manieren de wereld in:
  • Ik leg een boek neer op een plek waar veel mensen komen als een 'random act of kindness'. De gelukkige vinder kan het meenemen.
  • Ik geef boeken cadeau aan mensen waarvan ik weet dat ze het moeilijk hebben.
  • Ik verkoop boeken op mijn Instagram account @pakjeboek en de opbrengst gaat volledig naar het goede doel: stichting dierenopvang Savannah.


Afgelopen zaterdag was ik bij de dierenopvang om mijn eerste opbrengst te overhandigen. Ik was diep onder de indruk van hoe goed de dieren het hier hebben! De kippen, hanen, ganzen, kalkoenen en paarden hebben allemaal hun eigen trieste verhaal. Bijna alle dieren werden voorheen mishandeld, komen uit de bio-industrie of zijn blind of mank. En hier mogen ze alleen nog maar genieten!  De eigenaar kent al zijn dieren bij naam, knuffelt met ze en slaapt in de Pipowagen op het terrein als een dier ziek is. Zo bijzonder!

Het ergste vond ik de plofkippen en -kalkoenen. Die beestjes behoren zo'n drie kilo te wegen en zijn vetgemest tot 20 kilogram. Hun pootjes kunnen al dat vet nauwelijks dragen. Toch triest wat wij mensen met dieren doen!

Ik vind het super dat ik met dit project mijn twee passies kan delen: mijn liefde voor boeken én beestjes. Dus volg me op Instagram als je wilt, zou ik leuk vinden!

Liefs
Carolien

donderdag 11 juni 2020

De Tuin als Therapie

Flow Magazine stuurde laatst een nieuwsbrief met de titel: de Tuin als Therapie. En toen bedacht ik inderdaad hoe waardevol het is dat je een eigen tuin hebt, in deze tijd waarin we veel thuis zijn. Mijn tuin is de afgelopen periode echt een soort therapie geweest. Of ik nu in een stoel zat met een goed boek, of op mijn knieën onkruid uit te trekken :)


Een korte rondleiding:


De rozen staan overal mooi in bloei...


En de annabellen....


Hoewel de boomhut niet meer in gebruik is als speelplek vind ik het te jammer hem af te breken...


Mijn trots: de kersenboom. Ik kreeg hem als klein boompje van een vriendin en kijk hem nu eens!




Deze oude sidetable had ik bijna weggedaan, toen ik op het idee kwam hem als oppottafel te gebruiken.


Een bescheiden moestuintje met sla, tomaten, prei en aardbeien....


(Deze moestuinkaarten won ik laatst met een give-away!)

Een heerlijke leesplek:


Het cavia-paradijs...


Natuurlijk de Pipowagen waar ik heerlijk kan rommelen!




En de kipjes... zo leuk om levend vee in de tuin te hebben, dan is er altijd leven in de brouwerij. Zeker nu we een kip hebben die sinds kort kraait... :) Geen idee dat het bestond!



Manlief maakte trouwens deze leuke picknick, uh... chikc nicktafel voor ze. Een ideetje van Pinterest! 


En wie nog meer van de tuin geniet....?


Komend weekend krijgen we weer aangename temperaturen, dus als jullie me zoeken...

Liefs,
Carolien



vrijdag 5 juni 2020

Dag lieve Tamara....

Nog maar een paar dagen geleden appte ik je. "Gaat het een beetje?" Je appte terug met een hartje, een kusje en een duimpje omhoog. Dat duimpje omhoog, dat was jij. Altijd optimistisch en vol hoop. "Maak je om mij geen zorgen, ik red me wel."


Ik ken je al een paar jaar als collega. We werkten samen aan projecten en we zochten elkaar soms ook gewoon op voor een praatje. Toen je vader ziek werd, spraken we daar veel over. Ik was immers ook mijn vader verloren. Toen werd je zelf ziek. Borstkanker. "Maak je geen zorgen, het gaat goed komen" zei je en zo was het ook. Je vocht je er doorheen en kwam gewoon naar het werk zodra het maar enigszins kon.

Vorig jaar sloeg het noodlot heel hard toe toen jouw lieve zoontje Noud ziek bleek: een hersentumor. In die ergste strijd kreeg jij te horen dat jouw borstkanker terug was met uitzaaiingen dit keer en kort daarna stierf ook je vader. Hoeveel leed kun je als mensen dragen?

Je was vanaf die tijd elke dag in mijn gedachten. We appten veel en ik kwam bij je thuis voor een kopje thee. Je kwam ook nog naar kantoor, voor de afleiding en nam dan wafeltjes voor ons mee. Heel voorzichtig stelde ik je de vraag of je behoefte had je verhaal te vertellen in ons magazine. Daar wilde je aan meewerken, al was het om andere mensen te laten zien dat er zelfs in de meest donkere periode nog lichtpuntjes zijn.

Dat interview met jou aan de keukentafel zal ik nooit meer vergeten. Ik kende het verhaal natuurlijk al. Maar om het dan nog eens te horen uit jouw mond, raakte me diep. Het was het moeilijkste artikel dat ik ooit heb moeten schrijven.

Je grootste wens was om de communie van Noud mee te maken. Artsen hadden daar een hard hoofd in, maar jij redde het. En toen kwam corona waardoor communies niet door konden gaan. Hoe extra wrang!

Met Noud lijkt het gelukkig goed te gaan, maar gisteren hebben we afscheid van jou moeten nemen. In een grote erehaag stonden we buiten de kerk. Het was ontzettend verdrietig.

Lieve Tamara, voor mij was je een held en dat zul je altijd blijven. Ik stuur jou een hartje, een kus en een duimpje omhoog. Want als ik iets van je heb geleerd is dat het wel.... 

vrijdag 29 mei 2020

Een blad maken (en een gezond recept)

Zo'n elf weken geleden, toen de stress rondom corona los barstte, kwamen mijn gebruikelijke werkzaamheden op kantoor stil te liggen. Er kwam even geen personeelsblad en geen magazine uit. Want hoe zouden we mensen moeten interviewen terwijl de wereld op slot ging? We waren die eerste periode vooral bezig met het bijwonen van crisisoverleg en het op schrift stellen van de de nieuwe regels.


(Dit lekkere recept ga ik zo meteen met jullie delen....)

Al gauw bereikten ons in die stille kantoortuin verhalen van onze collega's in het veld. Indrukwekkende verhalen over moed en hoop. Mooie initiatieven kwamen tot stand en er was een saamhorigheid als nooit te voren.

Wat nou als we eenmalig een blad zouden maken over deze bizarre tijd en hoe we als zorgorganisatie daarmee omgaan? Juist nu! We gingen aan de slag en belden met collega's, zoals fysiotherapeuten  voor beweegtips en psychologen voor advies hoe je mentaal het hoofd boven water kunt houden. Onze diëtistes vertelde niet alleen over het belang van voeding voor een goede weerstand, maar stelde speciaal ook het recept op de foto samen.

Daarnaast spraken we mensen die corona hadden doorstaan, collega's die dag en nacht hebben gewerkt en ouderen in zorgcentra die noodgedwongen moesten leren beeldbellen. In twee weken tijd lag het blad bij de drukker. Nooit eerder in zo'n korte tijd een magazine in elkaar gezet, maar het is een nummer dat ik niet snel zal vergeten.

Deze week ligt het bij 90.000 huishoudens op de mat.



En het recept op de smakelijke foto hierboven (met dank aan onze fotografe Anne Jannes) wil ik graag met jullie delen!

Wat heb je nodig? 
-200 gram kip- of kalkoenfilet of vleesvervanger kip
-2 eetlepels vloeibare bak en braad of olie
-1 grote ui
-200 gram champignons
-200 gram sperziebonen (of 4 stengels bleekselderij)
-1 blikje tomatenpuree
-4 schijven (bij voorkeur verse) ananas
-handje cashewnoten
-rijst


Bereidingswijze
Snij de kip of kalkoenfilet in blokjes of neem gesneden kip/kalkoenblokjes
Verhit de vloeibare bak en braad of olie in een pan en braad de kip/kalkoen goudbruin.
Snijd de ui in blokjes. Braad deze 1 minuutje bij de kip/kalkoen totdat de ui glazig is
Voeg de inhoud van het blikje tomatenpuree hierbij en laat dit al roerend 1-2 minuutjes meebakken 
Borstel of was de champignons en snij deze in reepjes. Voeg deze toe aan kip/kalkoen-ui mengsel en roer af en toe.

Was en schil de selderijstengels en snijd deze in kleine stukjes. Voeg deze toe bij het mengel in de pan. In plaats van selderij kunt u ook (diepvries) sperziebonen gebruiken .

Kook intussen 150 gram zilvervliesrijst en giet deze na 8 minuten af. Laat de rijst daarna nog 10 minuten staan met deksel op de pan.

Laat het kipmengsel ongeveer 15 minuten onder af en toe roeren bakken. Voeg dan een scheutje water en de in stukjes gesneden ananas toe.

Doe de rijst en het kipmengsel op een bord en strooi hier een handje ongezouten cashewnoten over

Serveer eventueel met een frisse gemengde salade.

Smakelijk!

Liefs Carolien