vrijdag 16 augustus 2019

Souvenir swaps

Ik schreef het al eerder. één van de leukste dingen tijdens de vakantie is wat mij betreft de jacht naar souvenirs. Al die kleine winkeltjes vol prullaria die schreeuwen om gekocht te worden. En dan krijg je ze netjes verpakt in een knisperend zakje of tasje in de taal van het land.


Op Kreta was er geen gebrek aan souvenirs! Maar goed ook, want we hadden een heel lijstje: van moeder en zus tot de hondenoppas. En natuurlijk voor de souvenir swap!



Mijn swapmaatje houdt van ezels, dus dat kwam goed uit.Wat ik stuurde:
-boekenlegger groot met ezel
-boekenlegger klein met afbeelding van het eiland
-Grieke mountain thee
-Armbandje met schildpadjes
-stukje olijfzeep


Verpakt in een doosje beplakt met de kaart van Kreta.


Eenmaal weer thuis lag er ook een swap op mij te wachten. Niet van mijn swapmaatje, maar van Mirjam, een van de deelneemsters, als bedankje voor het organiseren van de swap. Zij was in Denenmarken geweest en stuurde me deze leuke goodies, waaronder een sleutelhanger van Legoland.


En mijn 'echte' swap kwam een week later uit mijn favoriete land: Engeland.
Cornwall om precies te zijn. Marleen stuurde me naast kaarten en folders ook een boekenlegger, een puzzel en een speldje van een visserman.


Kijk eens hoe leuk!

Nu de vakantie zijn einde alweer nadert, probeer ik nog gauw zoveel mogelijk te doen. herken je dat? Ik ben aan het experimenteren met aquarel verven....



... en ik maakte deze week van een aantal veilingkistjes een leuk tuinhoekje. Dat idee heb ik even toegevoegd aan een eerdere blogpost over dit onderwerp en je ziet het hier!

Wat is het meest bijzondere souvenir dat jij ooit kocht of kreeg?

Liefs
Carolien






vrijdag 9 augustus 2019

Kreta - here we are again!

De eerste keer dat ik er kwam, was voor mijn werk. Het was in 2000 denk ik. Ik werd gevraagd om een reisverslag te schrijven over Kreta Er was tevens plek voor een fotograaf, dus mijn man (toen nog vriend) kon mee. Niet dat hij fotograaf is, maar dat werd wel min of meer zijn taak :-)


Het werd een super mooie week.

Het jaar daarop kwam voor het eerst het thema trouwen ter sprake. We wilden wel, maar hadden allebei geen zin in veel gedoe. Toen ik op internet ging zoeken naar 'trouwen in het buitenland', bleek dat ook op Kreta te kunnen.
En dus gingen we een jaar later terug naar het mooie eiland om te trouwen.



Inmiddels zijn we 18 jaar en een dochter verder. Het kriebelde om nog eens terug te gaan en dus vlogen we afgelopen week die kant op.



Het werd weer een heerlijke week!


Leuk ook om dochterlief het eiland te laten zien.



We genoten weer van alle taferelen. Van fruithandeltjes....

 

... tot het alledaagse leven in de bergen, ver weg van het toerisme.



In tegenstelling tot onze eerste twee reizen dit keer geen enkele straathond gespot. Dus dat is positief veranderd!

Wel veel zwerfkatten, maar net zoveel mensen die zich daarover ontfermden.


En natuurlijk bezochten we ook nog het stadhuis en het kerkje waar we trouwden om er nieuwe foto's te maken. 


Het was een bijzonder reis!

Volgende week blog ik over de souvenirswap die ik er samenstelde!

Liefs Carolien


vrijdag 26 juli 2019

Kleine blogpauze

De ventilator draait hier overuren! Maar ja, waar niet? Houden jullie het nog een beetje uit?


Gisteren was met 41 graden de warmste dag ooit, dus we hebben met z'n allen een beetje geschiedenis geschreven!

Op kantoor is het heerlijk koel, maar daar zal ik de komende drie weken niet vertoeven want .... ik heb vakantie! 

Ook op mijn blog neem ik een kleine pauze. Volgende week even geen blogpost, maar daarna ben ik er weer.

Keep it cool en tot gauw!

Liefs
Carolien

Pakje Kunst

In Flow las ik over het project Pakje Kunst, wat me heel nieuwsgierig maakte.



Op diverse locaties in Nederland (meer info) staan automaten met kleine doosjes kunst.
Je gooit twee muntstukken van twee euro in de automaat en je krijgt er een pakketje met een mini kunstwerkje voor terug van een kunstenaar/kunstenares uit de regio.

Dat kan van alles zijn: van een vilten brochure of een stenen kettinghanger tot een mini- schilderwerkje.

De retro automaat is al een kunstwerk op zich:



Het voelt bijna als grijpen op de kermis: altijd prijs! Ik 'trok' mijn pakje bij Puck Wonen & Lifestyle in Heerlen, waar de automaat tijdelijk verblijft..



En dit zat er in mijn doosje:




Een klein schilderijtje voorzien van informatie over de maakster: een tattoo artist. Het doet me denken aan een artist trading card.

Wie van jullie heeft ook al eens op deze manier kunst gepakt?

Liefs
Carolien







vrijdag 19 juli 2019

Wat je met veilingkistjes kunt doen

Nu ik had besloten de keet weer voor mezelf te gebruiken, stuitte ik op een hoop overtollige spullen. Zoals drie veilingkistjes die voorheen als stalling dienden voor mijn producten. Ik zocht op Pinterest wat ik ermee zou kunnen doen en zie hier...


Een bijzettafeltje en kastje in één!

Het kistje verfde ik al eerder wit, dus het enige wat ik hiervoor hoefde te doen, was het kantelen en  wieltjes eronder bevestigen.

En toen kwam ik op het idee om met de andere twee kistjes een tuinhoekje te maken. Deze oude sidetable van teak hout stond eigenlijk maar wat te vergaan in de tuin. Jammer! Ik schuurde hem en verfde hem wit. De kistjes plaatste ik er bovenop en nu is er genoeg ruimte voor platjes en leuke snuisterijen. Het kistje op wielen kreeg ten slotte een plekje onderin, zodat ik het gemakkelijk kan gebruiken als bijzettafel als we buiten zijn.


Liefs,
Carolien

donderdag 11 juli 2019

Kitsch in de keet - de laatste editie!

Vorig weekend had ik de keet voor de zesde keer open! Alle in de loop der tijd verzamelde kringloopgelukjes en zelfmakers zette ik te koop. 


Dochterlief maakte voor de gelegenheid als verassing een shirt voor me. Echte Kitsch in de keet merchandise! :-)


Het was een zonnige dag. Een drukke dag ook, met veel mensen en de keet raakte steeds leger!
Natuurlijk was er ook weer een actie voor het goede doel: de opbrengst van het eten en drinken was voor stichting Red een Legkip. 


Ook in de tuin rondom de keet was nog een stand. Een vrouwtje uit de straat reist veel en verkocht haar spulletjes uit India en Thailand. Tassen, kleding, sieraden en veel meer....


Ik had overal chillplekjes gecreëerd!


Kortom: het was een gezellige dag. En toch besloot ik 's avonds in bed ermee te stoppen. Alle edities waren ontzettend leuk. Ik heb lieve blogdames leren kennen en leuke contacten gelegd. Ook het speuren naar spullen was altijd een feestje!
Maar nu is het tijd dat de keet weer beschikbaar is voor theetjes en rustmomenten. Dus de ochtend na mijn besluit werd de overvolle keet die er zo uitzag:


Helemaal ontruimd!
En nu is het zo:

 







Als jullie me deze zomer zoeken, zit ik hier!

Liefs,
Carolien

vrijdag 5 juli 2019

Zelfvertrouwen: doe mij maar een onsje meer...

"Staat dit me wel?" Dochterlief staat voor de spiegel en trekt haar kritische blik. Ze draait van recht naar links en weer terug. "Natuurlijk staat dat, kom op, want je bent al laat" zeg en ik duw haar schooltas in haar handen. Als ze even later de deur uit is, doe ik precies hetzelfde. Ik sta voor de spiegel. Trek mijn kritische blik, kijk op de klok... ja, kan nog wel even.. en trek dan toch weer iets heel anders aan.


De onzekere trekjes van dochterlief zouden een spiegel voor mezelf moeten zijn. Want ze kopieert puur mijn gedrag. Al zolang ik me herinner is onzekerheid iets dat onherroepelijk met mij is verbonden. "Wat vinden mensen van mij? Staat dit wel? Is die tekst wel goed genoeg? Heb ik geen stomme indruk achtergelaten?"

Ik ben bezig in het boek PRFCT (een handleiding voor meer zelfvertrouwen) en als opdracht moet ik mijn gedachten opschrijven die me doen wankelen. Nou dat zijn er veel. Of het nu gaat om het moederschap, mijn werk, met vriendinnen, ik twijfel altijd of ik het goed doe.

Vorige week moest ik een persbericht schrijven over een crisissituatie op het werk. Ik legde het voor aan onze nieuwe bestuursvoorzitter en hij krabde achter zijn oor. "Ik wil er even nog naar laten kijken door de communicatiespecialist waar ik jaren mee heb samengewerkt" zei hij en mijn stemmetje draaide gelijk op volle toeren. "Zie je wel, hij vertrouwt het niet. Het is prutswerk" flitst er dan door me heen. Terwijl ik ook gewoon had kunnen denken: "Logisch, zou ik ook doen als bestuurder. Hij kent mij nauwelijks, maar weet daarentegen precies wat hij aan zijn oude adviseur heeft." Die adviseur vond het overigens prima, maar complimenten blijven niet hangen.

\

In het boek PRFCT is de boodschap dat je je gedachten niet serieus moet nemen. Want je brein kent geen verschil tussen gedachten en realiteit. Dus als je steeds denkt 'ik kan dit niet' , dan gelooft je brein dat en ga je er ook naar handelen. Klinkt logisch toch? Nu nog in de praktijk brengen...

Een mooi voorbeeld vond ik dit: we hebben allemaal leren fietsen omdat we een ouder of ander persoon naast ons hadden die in ons geloofde. Die bleef herhalen: je kunt het. Want anders hadden we na 2 keer vallen vast gedacht: dit wordt nooit iets.

Het boek gaat verder dan meer zelfvertrouwen, het laat je ook nadenken wat voor jou belangrijk is. Het wordt luchtig beschreven. De mensen die jou energie geven zijn bruistabletjes en de mensen de energie kosten zijn de zuigtabletjes. En je moet je vooral omgeven met die eerste categorie.

Ik zal niet zeggen dat ik nu bruis van zelfvertrouwen na het lezen van dit boek, maar ik ben me er wel veel meer van bewust hoe ik denk. Dat vind ik het fijne aan zelfhulpboeken als deze, je wordt er weer even aan herinnerd hoe het ook kan. En het is geen zweverig boek dat zegt dat je tien keer per dag tegen je spiegelbeeld moet zeggen hoe geweldig je bent, want daar geloof ik niet in.

Nu ben ik wel benieuwd. Heb jij veel zelfvertrouwen?

Liefs,
Carolien


vrijdag 28 juni 2019

10 jaar Postcrossing

Ik kreeg deze week een felicitatie van Postcrossing omdat ik 10 jaar lid ben. Maar liefst 648 kaartjes heb ik in die tien jaar geschreven. En even zoveel terug ontvangen. Dat waren vaak bijzondere kaarten van plekken waar ik nooit eerder was en misschien ook nooit ga komen, Soms gekke kaarten met grappige stickers of de mooiste postzegels. Prachtige handschriften of onleesbare, nietszeggende regels. Zoveel mensen, zoveel kaarten...


Nog steeds stuur ik gemiddeld 1 kaartje per week. Misschien vind ik het sturen nog wel leuker dan het zelf krijgen. In het begin bewaarde ik elke kaart, maar sinds ik aan het ontspullen ben is dat niet meer geoorloofd :-)
Nu heb ik een bescheiden doosje waar ik de mooiste of meest bijzondere kaarten in bewaar. En dat zijn er nog best veel!

Wat is postcrossing?
Nog even kort voor diegene die het niet kent. Als je lid wordt van postcrossing.com (kost niets) dan maak je een profiel aan met wat informatie over jezelf. Je kunt daarin ook aangeven wat voor soort kaarten je wilt ontvangen? Van de omgeving (komt het meest voor) of liever van bloemen, dieren of iets anders. Als je dan naar 'send a card' gaat, krijg je een profiel van iemand anders te zien met zijn/haar adres en een code. Diegene stuur je een kaart en daarop vermeld je ook de code. Zodra de persoon jouw kaart heeft ontvangen, registreert hij/zij de code en dan kom jij in beeld bij iemand anders die een kaart wil sturen. Als het goed gaat krijg je dus zoveel kaarten als dat je verstuurt.

Ik heb in mijn profiel ingevuld dat ik het ook leuk vind iets kleins te ontvangen zoals een metroticket of zakje thee. Ik heb inmiddels trein- en buskaarten van over de hele wereld, (boom)blaadjes, munten, theezakjes en noem maar op.

Heb jij ervaring met Postcrossing? Wat vind je ervan?

Liefs,
Carolien



vrijdag 21 juni 2019

Op lunchdate met een vierjarige

Wie mijn blog al langer volgt, weet dat ik columns schrijf voor een zorgmagazine. Ik ga dan op lunchdate met iemand die in zorg is en hij of zij vertelt me zijn verhaal. Meestal zijn dat indrukwekkende levensverhalen. Maar dit keer mocht ik op stap met de 4/jarige Daan. Heerlijk onbevangen en met nog een heel leven voor zich...




Zijn beentjes bungelen onder de tafel. Felgekleurde sokken in stoere gympen met klittenband. Verlegen kijken grote bruine ogen me aan. Ik ben vandaag op stap met de 4-jarige Daan uit Brunssum. De menukaart hoeft hij niet te zien, want zijn keuze staat vast. Het wordt een pannenkoek, want dat is  het  ‘allerlekkerste eten van de wereld’.  

Met zijn hand bestuurt hij de meegebrachte auto behendig over de tafel: een heuse Monstertruck. Daan is fit en energiek, maar toch is hij in zorg bij Meander. Net zoals alle kinderen in Parkstad in de leeftijd van 0 tot 4 jaar. In totaal bezochten 7392 kinderen het afgelopen jaar het consultatiebureau in deze regio. Om hun groei en ontwikkeling te laten checken en de vaccinaties te krijgen. 
Daan kent Meander Jeugdgezondheidszorg vooral van de ogentest en de prikjes. Als ik ernaar vraag trekt hij zijn neus op. “Die prikjes zijn niet leuk. Ik moest er van huilen.” Hij blijft naar de auto kijken. “Maar ik kreeg daarna wel twee stickers. Van Cars” zegt hij.

Ik kijk naar dat kleine, onbevangen gezichtje. Het verschil met mijn vorige lunchpartner is groot. Negentig levensjaren om precies te zijn. Terwijl de 94-jarige Guus in mijn vorige column terugblikte op zijn leven, heeft Daan nog een heel leven voor zich. Een blanco schrift waarin alles nog mogelijk is.  Sinds kort gaat hij naar basisschool de Caleidoscoop. Wat hij later wil worden? “Brandweerman” zegt hij gelijk. Ik vertel hem dat mijn vader dat ook was en heb  zijn volledige aandacht. “Stond die brandweerauto dan altijd voor jullie deur?”

Al snel wordt de pannenkoek gebracht. Kleine handjes grijpen naar de bijgeleverde bus poedersuiker. De pannenkoeken van de winkel vindt hij niet lekker , vertrouwt hij me toe. Maar deze en die van mama wel. Ik snijd alles in stukjes en hij rolt ze op. Het volgende moment hangt een stukje pannenkoek uitgerold over zijn lippen. “Hoe vind je mijn tong?” zegt hij lachend en samen met die hap slikt hij zijn laatste restje  verlegenheid in.

Af en toe maak ik aantekeningen in mijn schrift. Als ik vervolgens opkijk, is de stoel tegenover me leeg. Dan voel ik wat rond mijn benen en komt Daan aan mijn kant van de tafel tevoorschijn. “Wat schrijf je in je schriftje?”vraagt hij nieuwsgierig. “Gewoon wat kleine dingetjes over jou”antwoord ik. Hij kijkt me wijs aan. “Ik kan al mijn eigen naam schrijven!” Ik schuif het schrift naar hem toe en geef hem mijn pen. Geconcentreerd begint hij te schrijven en benoemt fluisterend de letters die hij opschrijft. Daarna maken we een paar gekke selfies.

Terug op zijn eigen stoel neemt Daan nog een hap en schuift dan het bord resoluut van zich af, met de vork erop. Ook al is het dan het ‘allerlekkerste eten van de wereld’, zijn buik zit vol. En bovendien heeft hij genoeg gepraat, zie ik hem denken. Er moet ook nog worden gespeeld. Het is tenslotte wel woensdagmiddag…

donderdag 13 juni 2019

Souvenir swap

Mijn vakantie begint pas eind juli, maar een beetje voorpret kan geen kwaad! En zo kwam ik op het idee om nog eens een souvenierswap te organiseren. Doe je mee?


Wij vertrekken deze zomer naar Kreta, het eiland waar we ooit getrouwd zijn. Ik verheug me zo om terug te gaan! Een van de leukste dingen op vakantie vind ik de souvenirwinkeltje, met al die prullaria bij elkaar. Je hebt er vaak niets aan, maar toch: die leuke kleurtjes, die knisperende zakjes waarin het wordt verpakt en dan zo'n bonnetje uit een ander land...

Vind jij dat ook leuk, dan is deze swap misschien iets voor jou?

Zo doe je mee!
-Je bent uiterlijk 31 augustus terug van je vakantie
-Stuur me jouw naam en adres en vakantiebestemming per mail.
-Rond 20 juni maak ik je swapmaatje bekend.
-Wanneer je op vakantie gaat koop je een klein souveniertje voor die persoon. Denk aan een sleutelhanger, aan armband, klein popje of iets lekkers... zo lang het maar door de brievenbus past.
-Koop ook een kaartje van je bestemming en schrijf daar op hoe je de vakantie ervaart en wat er zoal te zien/doen is.
-Je mag natuurlijk ook nog wat andere dingetjes meesturen zoals schelpen of bonnetjes, alles om dat vakantiegevoel over te dragen.
-Stuur alles op als je weer thuis bent en je ontvangt ergens voor 31 augustus ook een swap op jouw mat. Waar vandaan? Dat is nu juist de verrassing!

Zo beleef je deze zomer twee vakanties!

(Deze swap heb ik trouwens ook uitgezet op Instagram @Lien_la_la)

Groetjes,
Carolien