vrijdag 24 september 2021

Herfstmuffins met appelmoes

Het is herfst! Een heerlijk seizoen, vooral de nazomer, als het nog een beetje zonnig is en dan al die mooie kleuren die gaan komen. De tijd van met een warm dekentje op de bank, volop kleuren in het bos, verse pompoenen en... appels.

Ik heb een heel fijn recept ontdekt dat heel snel te maken is en dan ook nog (redelijk) gezond. Appelmoes muffins! Ze gaan hier nu wekelijks de oven in. Snaaitrek? Dan neem ik er eentje!


 Nee, er gaan geen echte appels in (kan wel), maar ik vond dit wel leuk zo voor de foto!


Appelmoes muffins

Voor 6 stuks:

  • 150 gram bloem
    1 tl baking soda
  • 1 tl bakpoeder
  • 150 gr appelmoes
  • 50 ml melk
  • 1 ei
  • 30 ml zonnebloemolie
  • snufje zout
  • 1 tl vanille extract 
  • 1 theelepel kaneel
  • walnoten of rozijnen, net wat je lekker vindt
Meng in een kom de bloem, de baking soda, het bakpoeder, de kaneel en een snufje zout. Meng ook de noten en/of rozijnen toe.
Meng in een tweede kom de appelmoes, melk, het ei, de zonnebloemolie en het vanille-extract. Giet dit bij de droge ingrediënten en meng met een spatel tot de droge ingrediënten zijn opgenomen. Het is niet erg als er wat klontjes in het beslag zitten.
Verdeel het beslag over de muffinvormpjes en bak ze 15 tot 18 minuten in een voorverwarmde oven op 200 graden Celsius.

Vind je de muffins wat droog om te eten? Dan snijd je ze doormidden en doe je wat boter in het midden.

Dit is een recept uit het blad Vriendin. Ik heb er met de kaneel en de noten/rozijnen mijn eigen draai aan gegeven. De vanille-extract heb ik weggelaten omdat ik deze niet in huis had. 

Smakelijk en geniet van de nazomer! Ik ga zondag weer een Camini lopen, dus volgende week neem ik jullie daarin mee.

Liefs,
Carolien

vrijdag 17 september 2021

Op de koffie bij Emma en Albert

Soms heb ik op mijn werk van die buitenkansjes. Zo mocht ik voor de nieuwe uitgave van ons zorgmagazine op bezoek bij Voice Kids-winnares Emma Kok.


Natuurlijk ging het over haar grote zangtalent, maar we spraken ook veel over haar ziekte en alle beperkingen die daarmee gepaard gaan. Emma heeft van jongs af aan een maagverlamming en kan daardoor niet eten. Als kind kreeg ze vanwege haar neussonde zorg van onze organisatie. Inmiddels krijgt ze sondevoeding via een pomp die ze in een zware rugzak continu met zich meedraagt. Haar energielevel is erg beperkt, dus dat maakt het extra knap dat ze de finale heeft gewonnen! 

We spraken bij haar thuis over al die leuke dingen die het winnen met zich meebrengt. Het contact met coach Ali en de medekandidaten en alle uitdagingen die nu op haar pad komen. Maar het ging ook over haar ziekte die helaas een grote rol speelt in haar leven. Ik kan me er gewoon niets bij voorstellen hoe het is om nooit te kunnen eten. Het enige dat Emma wel eens binnenkrijgt is een raketijsje of een rijstwafel. Wat doe je dan bijvoorbeeld met Kerst als iedereen aan tafel zit, vraag ik. "Dan ga ik er wel bijzitten", zegt ze met die niet aflatende glimlach. "Met een klein bakje appelmoes."

Het niet kunnen eten vindt Emma niet eens de grootste beperking in haar leven. Het is meer die rugzak die ze 22 uur per etmaal als een zware last met zich meesjouwt. "Ik kan nooit eens spontaan iets doen" vertelt ze. "Laatst was mijn broer een gek dansje aan het doen in de kamer en ik wilde even meedoen, maar dat gaat dan niet."  Als ik vraag hoe het haar lukt om zo positief te blijven, bekent ze dat haar glimlach vaak een masker is om met de situatie om te gaan. 

Zoveel respect voor haar!

Een week later mocht ik Albert Verlinde ontmoeten in een cafeetje aan het Vrijthof in Maastricht. De theaterproducent heeft van de serie Dagboek van een herdershond een musical gemaakt die volgend jaar exclusief in Limburg wordt getoond. Klanten van onze zorgorganisatie mogen er met korting heen.


Het was een leuk gesprek en ik kwam erachter dat Albert in Zuid-Limburg is geboren. Als kind keek hij al naar de serie dus hoe leuk dat deze nu wordt omgezet in een musical? Bij ons stond het ook altijd op, maar ik was te jong om het te kijken. Ik herinner me alleen die slungelige kapelaan die steeds van zijn fiets viel.

Het waren twee bijzondere ontmoetingen. Maar de gesprekken met 'gewone' ouderen zijn me minstens zo dierbaar. Het blijft leuk om door middel van een interview een kijkje in iemands leven te krijgen! 

Liefs,
Carolien







 

   

vrijdag 10 september 2021

Priktwijfels

Ik heb onlangs mijn eerste vaccinatie genomen. Niet bepaald een gemakkelijke bevalling! Die prik zelf was het probleem niet trouwens, maar wel de aanloop ernaar toe. Ik was namelijk een van die twijfelgevallen. Maar omdat ik 'm nu heb, durf ik er pas voor uit te komen. 


Het begon allemaal met een appje van mijn zus. ‘Laat jij je vaccineren?’  Ik antwoordde van ja en dat ik de afspraak al had gemaakt. Daarna stuurde ze me filmpjes. Die gingen erover waarom je het vooral niet moest doen. Ik opende er soms eentje om het vervolgens weer weg te klikken. Daarna aan de telefoon drukte ze me op het hart dat ik zelf de keuze moest maken maar of ik dan wel alsjeblieft op z’n minst naar die filmpjes wilde kijken. Met een zucht installeerde ik me in de tuinstoel en bekeek de video’s. Het waren geen wappies met complottheorieën, maar gewone dokteren en specialisten die hun bedenkingen hadden. Toen ook mijn beste vriendin zei dat ze het beslist niet ging doen, zegde ik mijn afspraak af. Ik zou die prik vast nog wel gaan halen, maar dat kon toch nog altijd?

De dag dat de herinneringsoproep in de bus viel, viel samen met de opkomst van (weer) een nieuwe variant. Het was inmiddels een maand later. Ik werd er toch onrustig van en plande een nieuwe afspraak. Maar ook die zegde ik af en dat kwam omdat er die ochtend iets verontrustends in de krant stond over ontstoken haarzakjes en uitblijvende menstruaties (niet dat ik die nog heb, haha).

Intussen was ik, zonder het te weten, in een hokje geplaatst. Het werd me niet gemakkelijk gemaakt. “Heb jij de tweede al gehad” was zo’n beetje een standaard vraag op het werk en waar ik ook kwam (behalve bij mijn zus). Ook de familie van mijn man wond er geen doekjes om in de groepsapp: ”we willen in september een BBQ organiseren, dan heeft iedereen ruim de tijd gehad zich twee keer te laten vaccineren….” Tja…

Het meest vervelende was de reactie van mijn Amerikaanse penvriendin met wie ik al 14 jaar post en pakjes uitwissel. Of ik besefte dat ik andere levens in gevaar bracht, reageerde ze heel bits nadat ze me via Messenger had gevraagd of ik de prik al had. Ik voelde me een slecht mens, alsof ik niets om mijn medemensen geef. Ik schrok van haar felheid en verwijten. Ik was geen anti-vaxer zoals zij dacht en nee, ik geloof ook niet in complottheorieën.

Ik was er continu mee bezig. Ploos alle kranten en online artikelen uit op zoek naar een antwoord. Ben je inderdaad besmettelijker als je zelf geen vaccin hebt gehad? Het antwoord was nooit eenduidig. En toen kwam een artikel voorbij over de vaccinatiebus: 'prikken zonder afspraak’. Ik ben er naartoe gereden en heb me laten prikken. En nu die eerste erin zat, is die tweede ook gelijk geen issue meer. Soms slaat de twijfel weer flink toe, maar ik hoef er niet meer mee bezig te zijn, want ik kan toch niet meer terug. 

Uit met de spuit....


donderdag 2 september 2021

Camini 7: rondje creativiteit

De zevende Camini, oftewel mini pelgrimsreis, bracht ons naar Genhout (gemeente Beek), waar we onverwacht kennismaakten met een molenaar, die ons zomaar een rondleiding aanbood.


De Sint Hubertusmolen is naar zeggen de mooiste molen van Nederland. Of dat zo is laat ik aan de echte kenners over, maar hij trok wel onze aandacht vanuit de verte. De molen ligt officieel niet op de route, dus we maakten een kleine omweg om er langs te komen. 


En net op dat moment bleek de molenaar bezig met de wieken. Hij was ze met zeildoek aan het omspannen tegen de forse wind. We keken nieuwsgierig toe en hij bood ons spontaan een rondleiding aan.


Leuk hoor, ik was nog nooit in een molen geweest



De werking is een vernuft staaltje techniek en dat werd tot in details uitgelegd. We leerden alles over maalstenen en steenkranen. We mochten zelfs het graan malen. 


De molen is in 1801 gebouwd en tot 1940 in gebruik geweest. Hij wordt nu alleen nog gebruikt voor het maken van brood voor het vee, omdat hij niet meer voldoet aan de strenge hygiënemaatregelen van deze tijd. 


Alle soorten graan, van haver en spelt, waren aanwezig.


Eenmaal weer buiten kijk je dan toch met andere ogen naar alle velden vol graan en mais. Wist je dat 1 maiskolf wel 500 maiskorrels bevat? Allemaal geleerd van de molenaar, ha!


We genoten vooral van een zonnige dagen na heel vaak de wandeling te hebben geannuleerd vanwege alle regen. 



Dus af en toe een pauze en van het zonnetje genieten. 


De geschiedenis is ook hier aanwezig. Dit bordje geeft de vroegere grens aan tussen de Spaanse en de Staatse Nederlanden. Ook de bijbehorende grenspalen zijn nog intact.


Van de open velden kwamen we door het oerbos waar de zon sprookjesachtig door de bomen scheen. Hier komen hoogteverschillen tot 80 meter voor.  


Wat leuk is, dat we tot nu toe bij elke route wel iets meenemen. Van een lekkernij uit de plaatselijke bakkerij tot een beschilderde steen. Dit keer was het een potje honing langs de kant van de weg.  


Elke Camini heeft een thema en bij deze route is dat: creativiteit. We startten en eindigden bij de Sint Hubertuskerk van Genhout. Deze kerk is uniek omdat er 9 beroemde kunstenaars, waaronder Charles Eijck, aan hebben meegewerkt.



We vonden onze eigen creativiteit met name in het proberen te volgen van een route waar af en toe wat paaltjes misten waardoor we niet 8 maar 10 kilometer op de teller hadden staan. Maar het was de moeite waard. En zo hebben we weer een mooie stempel in the pocket!

Liefs,
Carolien 


vrijdag 27 augustus 2021

Terug van weggeweest

Wat gaan drie weken vakantie altijd snel voorbij! Je kijkt er weken naar uit en als het zover is, is het ook weer zo afgelopen. Alsof de tijd een grapje met je uithaalt. 

Ik miste de zon. Het lopen op blote voeten, van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Het zwembad in de tuin... Maar desondanks heb ik genoten.

We gingen naar Zeeland met de twee zwervertjes. Als een soort try-out. En dat ging goed! Zowel in het hotel als op de terrassen gedroegen ze zich voorbeeldig. Niet alleen genoten ze van de zee, maar ook van de roomservice op de kamer :)


We waren in Breskens, in een hotel vlakbij zee.

Het was er heerlijk rustig!

Maar ook in Cadzand bezochten we het strand. En deze leuke lunchroom: Lou Lou. Als je in de buurt bent: een aanrader! En bestel dan het Turks brood met mango en ei, met een glas Golden Tea (Gember, sinasappel en verse kaneel).


En dit knusse huisje herbergt een  schelpenwinkeltje.


De mooiste schelpen lagen als snoepjes voor het uitkiezen.

Maar ook thuis hadden we het naar onze zin. Op advies van deze volgster gingen dochter en ik wandelen met ezeltjes. Zo leuk!


Ze waren bij tijden behoorlijk bokkig, maar dat maakt dat je een pas terug neemt en geniet van de omgeving. En die was mooi!


Daarna dronken we thee te midden van de ezels.


Nog een foto uit eigen omgeving: Eijsden: zuidelijker kun je bijna niet gaan.  


We shopten in Maastricht en bezochten er het museum van Illusies. Een interactief museum vol kamers met optische illusies. Niks is wat het lijkt. 


En... ik opende deze week mijn eigen minibieb! Dat was het project waar manlief zich mee geamuseerd heeft tijdens een van de regenachtige dagen. Er wordt al volop geruild, leuk!

Nou ja, dat dus en nog veel meer. Zo wandelde ik ook weer met een vriendin een Camini. maar daarover vertel ik jullie volgende week.

Hoe was jouw vakantie?

Liefs,
Carolien


    

vrijdag 6 augustus 2021

Even er tussenuit...

Er leek geen einde te komen aan de laatste werkweken. Misschien omdat ik nog steeds van thuis uit werk? Vanwege alle drukte? Of omdat de vakantie laat valt dit jaar? Hoe dan ook... ik heb nu eindelijk drie weken vrij!

Ik had vandaag eigenlijk willen bloggen over een nieuwe Camini. Maar die werd niet gelopen door de aanhoudende regen. Dan maar over een creatief projectje waar ik mee bezig ben, maar dat kwam weer niet op tijd af. Dus ja... met dit karige plaatje moeten jullie het dit keer doen. Het kan zomaar dat ik de komende drie weken niet blog. Maar misschien ook weer wel, dat zien jullie dan vanzelf. Eind augustus ben ik er zeker weer!

Mocht je tussendoor iets leuks willen, dan kun je altijd nog het blog van mijn neef volgen. Nu hij met pensioen is, heeft hij besloten te gaan bloggen. En dat doet hij over zijn grote passie: muziek. Elke maandag deelt hij een nummer en zijn persoonlijke verhaal erachter. De Keuze van Ruud. Klik hier als je het leuk vindt!

Een fijne vakantie voor jullie allemaal en tot gauw!

Liefs,
Carolien

 

   

vrijdag 30 juli 2021

Intussen in de keet ...

Toen ik mijn blog begon, tien jaar geleden, schreef ik in het begin voornamelijk over de Pipowagen. Vandaar ook de naam: Keetje van Lien. Past die naam nog wel vroeg ik me de laatste tijd vaker af? Want ik schrijf tegenwoordig meer over andere zaken: wat ik meemaak in de zorg bijvoorbeeld, de interviews met ouderen, wandelingen in de buurt, of wat dan ook... Maar die naam is me toch een beetje dierbaar. 

Dus dan plaats ik gewoon af en toe wat meer foto's van de keet. Dat houdt de naam in ere :)


Want die keet is natuurlijk ook nog steeds hartstikke leuk! Hij is mijn opbergplaats voor boeken en rommelmarktvondsten. 


De plek ook om even binnen te lopen, te zitten en gewoon wat om me heen te staren.


De plek om te rommelen in al die kastjes en mandjes. 


Deze Frida kocht ik laatst op een rommelmarkt :)


En als ik daar zo bezig bent, komt Ceesje altijd een kijkje nemen. Hij ligt doorgaans altijd onder de Pipowagen, hij is natuurlijk gewend om veilige holletjes te zoeken. Ach, ieder het zijne... :)

Fijn weekend!
Groetjes Carolien







vrijdag 23 juli 2021

De 18 grappigste uitspraken van mijn dochter

Woensdag wordt ze 18. Mijn dochter. Hoe kan de tijd zo snel zijn gegaan? Ik heb werkelijk geen idee. Ik zie nog het geboortebord in de tuin staan..


In mijn zoektocht naar leuke foto's van vroeger, kwam ik ook een boekje tegen waarin ik allemaal uitspraken heb verzameld. Het was zo grappig om deze weer te lezen. Sommige had ik nog helder op het netvlies; andere weer helemaal niet. Mocht je zelf nog in de (klein)kinderen zitten, houd dan vooral ook die uitspraken bij, dat is zo leuk voor later!

18 uitspraken die mijn dochter deed in haar peuter-kleuter leeftijd:

1. Liefdesverklaring

"Ik vind jou een lieve mama"
... stilte .... 
"Dat vind je zeker wel leuk om te horen he?" 

2. Rompertje

Ze ging uit logeren bij oma en zag  oma toen 's avonds voor het eerst in een korset.
De volgende dag thuis:
"Mama, wist je dat oma nog rompertjes draagt?"

3. Abrikozenjam

Na het eten van een boterham met jam:
"Die abrikozen hebben me echt goed gedaan." 

4. Parkeerplek

Bij het zien van een drukke parkeerplaats zei ik, min of meer in mezelf: "ik hoop dat ik de auto kwijt kan."
Haar reactie: "maar als je hem kwijt raakt, moeten we hem straks gaan zoeken."

5. Zwemvriendin 

Zij: "Ik heb een nieuw vriendinnetje op zwemles. Dat meisje van 7 jaar, daar praat ik nu altijd mee."
Ik: "oh wat leuk, waar hebben jullie het zoal over?"
Zij: "ja weet ik veel. Ik heb toch die oordoppen in, dan hoor ik niet wat ze zegt."

6. Poef

Als ik in een reclamefolder een poef zie staan en overweeg deze te kopen, zegt mijn dochter: "dan moet je er ook eentje voor mij en voor papa bestellen."
"En oma dan", vraag ik vervolgens.
Zij: "Neuhh die lijkt me niet zo zitzakkerig." 

7. Eerste date

Ik vertel mijn dochter dat ik B, haar papa, op school heb ontmoet.
Verbaasd kijkt ze me aan. "Echt waar? Dat wist ik helemaal niet"
Ik: Waar dacht jij dan dat ik hem had leren kennen?
Zij: "In het ziekenhuis."
Ik: "In het ziekenhuis? Wanneer dan?"
Zij: "Nou gewoon, toen je mij kreeg."

8. Schoonmoeder

Bij het overlijden van oma Mia overdenkt dochterlief de familieverhoudingen.
"Het is mijn oma en papa's moeder..., maar wat is ze eigenlijk van jou?"
Als ik antwoord 'mijn schoonmoeder' zegt ze: "maakte ze vroeger jouw huis schoon?"

10. Volle zalen

Dochterlief laat voor de zoveelste keer iets vallen.
Ik: "Wat ben je toch onhandig."
Haar reactie: "nee jij trekt volle zalen!"

11. Google

Toen de buurvrouw terug was uit Indonesië en vertelde over de armoede aldaar vroeg dochterlief verbaasd: "Waarom ga je dan ook zo ver op reis?"
De buurvrouw legde uit dat ze toch graag iets van de wereld wilt zien waarop mijn dochter zei:
"Dat kun je toch ook op Google?"

12. Over Sinterklaas...

Zij: "Mam, jij stopt die cadeautjes in mijn schoen he, zeg eens eerlijk....Ik denk namelijk echt niet dat Sinterklaas naar Nederland komt en schoentjes vult."
"Oh nee??" antwoord ik.
Zij: "Nee, ik denk dat hij naar Frankrijk gaat."

13. Hema

Ik vertelde vaker dat opa in de hemel is. Toen de juf vroeg naar eventuele opa's en oma's zei dochterlief: "Oma Truus woont dichtbij en mijn opa is in de Hema." 

14. Voor het eerst op Marktplaats...

<eigen tekst, 7 jaar>
hallo wie zou zo leuk willen zijn om met mij troetsels te ruilen? we hebben in de aanbieding de vlinder en gorilla ik zou aardig aan jullie willen vragen of jullie de wolf, arend en tot slot de ijsbeer hebben bedankt voor het kijken 

15. Zelf lezen

Dochterlief is in de leeftijd dat ze zelf al wat kan lezen en gaat met oma naar Albert Heijn. Oma vraagt welke broodjes zij wilt bij de lunch en wijst naar de pistolets. Ze bekijkt de tekst, trekt haar neus op en zegt: "oma, dat is het bordje voor de wc." 

16. Eurodisney

Ons neefje van 3 maanden maakt steeds dezelfde babygeluidjes: "eur eur ..." 
Haar reactie? "Ach wat schattig, hij wil Eurodisney zeggen, maar dat is nog te moeilijk."

17. Heksje

Ik zit achter de computer en mijn dochter en haar 1 jaar jongere nichtje zitten in de boekenkast te rommelen. Ineens hebben ze een boek over de bevalling te pakken. Het boek is geopend bij een plaatje van een dame in persdrang met wijd gespreide benen. De jongste vraagt aan haar oudere nichtje: "wat is dit?" 
Zij werpt een vlugge blik, kijkt ietwat fronsend en zegt dan: "oh dat is een heks." 

18. Roze auto

"Mama, als ik later 18 ben dan wil ik een roze auto met My Little Pony erop "

En ineens is het al zover... Alle clichés over het ouderschap zijn waar: het gaat snel. Maar elke fase is leuk en deze zeker. We doen zoveel samen, voeren echte gesprekken en hebben dezelfde humor.  

Nu ben ik benieuwd. Wat was de leukste kinderuitspraak van jou vroeger of van je kind?

Groetjes
Carolien



vrijdag 16 juli 2021

Regen, regen en nog eens regen

Eigenlijk had ik een andere blogpost in gedachten voor vandaag. Een hele vrolijke nog wel, met kleurrijke foto's van de Pipowagen. Maar met de watersnood van afgelopen dagen leek me dat niet zo gepast. Ook al wonen we zelf gelukkig hoog en droog, het heeft toch een grote impact.


Ondergelopen straten, modderstromen en evacuaties: de hevige regenval leidde tot enorme problemen. Met 150 mm is er een recordhoeveelheid regen uit de lucht komen vallen. Voor het eerst in de geschiedenis gaf het KNMI code rood af  in Limburg door de ernstige regenval. 


De honden wilden er al dagen niet meer uit, zo hard stortregende het. 
En hoewel het nu eindelijk gestopt is, dreigen heel wat rivieren buiten hun oevers te treden en is het nog niet achter de rug.


Verschillende collega's van me wonen in de rampgebieden, zoals Hoensbroek en Valkenburg en zijn dus geëvacueerd


B. stond gisteren vanuit zijn werk naar huis uren vast omdat de tunnel in Maastricht dicht was. Het leek er even op dat hij in de auto zou moeten overnachten. 


Klimaatverandering speelt een rol zeggen wetenschappers. Zomerse stortbuien zijn in Nederland de laatste jaren zo ongeveer verdubbeld. 

Code rood dus. Dubbel dit keer. Want ook qua coronacijfers springen we er met een rode kleur uit op de Europese kaart. En daar kwam gisteren ook nog de dood van Peter R. de Vries bij. Wat een ellende bij elkaar... We bezochten de gedenkplek van Nicky Verstappen waar hij ook herdacht wordt.



Bedankt voor alle lieve berichtjes om te informeren hoe het hier is, zo ontzettend lief! We zijn veilig en droog, nu de rest van Limburg nog! 

Liefs,
Carolien 


vrijdag 9 juli 2021

Mijn week in plaatjes

Hoe was jouw week? Die van mij was goed gevuld, met van alles en nog wat. Zeven plaatjes, zeven verhaaltjes...

Wildplukken

Wat groeien er overal veel bloemen he? Volgens mij is er een nieuw beleid en mag er minder worden gemaaid voor de vlinders en bijen. Goede zet! Deze bos staat inmiddels buiten in mijn tuin, zodat de beestjes ervan blijven genieten (en ikzelf ook).

Een bijzondere spin
Als je in de tuin werkt, zie je nog eens wat. Ik dacht eerst dat het een teek was, maar het bleek toch echt een spin te zijn. Een witte!

Na even Googlen kwam ik erachter dat dit een kameleonspin is: de enige spin die geen web maakt om een prooi te vangen. Hoe hij dan aan zijn prooi komt? Heel simpel: hij gaat op een bloem zitten en binnen 12 uur krijgt hij de kleur van die bloem waardoor hij niet meer opvalt. Vervolgens komen vlinders en bijen op de bloem af en heeft hij ze beet. Zijn prooi kan tot drie keer groter zijn dan hijzelf. Beetje eng, maar weer iets geleerd!



Weer rommelen
Ja, we mogen weer! De eerste buitenrommelmarkt is na al die maanden weer een feit. Ik vond het heerlijk om langs de kraampjes te slenteren. En ik wist ook nog eens deze vintage puzzel van 600 stukjes te scoren. 


Op bezoek bij een 100-jarige
Dit was zo'n bijzondere ontmoeting. Mevrouw is 100, bijna 101, en vertelde in een kringgesprek dat ze nog nooit van haar leven had gedanst. Als jong meisje mocht ze van haar moeder nooit uitgaan, dus haar man leerde ze uiteindelijk op haar werk in het ziekenhuis kennen. Vervolgens brak de oorlog uit en was er geen geld om uit te gaan. Toen de activiteitenbegeleidster dat hoorde ging ze, bepakt met een playlist van Andre Rieu, naar haar kamer om haar te leren walsen. Nu gaan wekelijks de voetjes van de vloer. Aan mij de eer om erover te schrijven....


Een lunchafspraak
Ik ontdekte een Engelse theesalon in de buurt en ging er lunchen met dochterlief omdat ze haar toelatingsexamen heeft gehaald.



Regen, regen en nog eens regen..
Oftewel hondenweer! Met grote overlast in het Zuiden (gelukkig wonen we op een berg). Het wordt tijd voor wat zon.


Stagiair neemt afscheid
Onze stagiair nam afscheid en deed dat met een persoonlijke kaart. Die arme jongen heeft ons in zijn half jaar durende stage voornamelijk gezien en gesproken via Teams. En daar maakte hij deze leuke compilatie van. Tja, hoewel we intussen weer deels naar kantoor mogen, is beeldbellen iets dat waarschijnlijk zal blijven.
 

Hoe was jouw week?
Liefs,
Carolien