Al eerder schreef ik hier over het project Boekcirkel waar ik dit jaar aan mee doe. Je krijgt elke maand van een deelnemer een dun boekje toegestuurd dat je kunt lezen en waarin je vervolgens naar hartenlust mag doodlen, kleuren, tekenen, of gewoon dingen toevoegen. Het boekje voor deze maand is een oude klassieker: De kolonel krijgt nooit post.
Het verhaal gaat over een kolonel en zijn vrouw die met smart wachten op het pensioengeld van de kolonel nadat hij jaren in het leger was. Elke maand gaat hij braaf naar het postkantoor om te kijken of daar al nieuws over is, maar er is nooit post.
Het is natuurlijk altijd leuk om op het thema post verder te gaan. Op de voorkant plakte ik al een klein envelopje: sorry, weer geen post.
Een belangrijke rol in het boekje is weggelegd voor de huis-haan. De kolonel en zijn vrouw mesten hem vet, zodat hij sterk genoeg is om een hanengevecht te kunnen winnen. Bij gebrek aan pensioengeld zou dat hun oude dag wat rijker kunnen maken.
Dus ik tekende dit haantje.
En terwijl die haan elke dag goed te eten krijgt, lijden de kolonel en zijn vrouw honger. Want als er nog maar 1 blikje mais is, gaat dat naar de haan. De vrouw van de kolonel wil de haan verkopen om weer wat inkomsten te hebben, maar de kolonel blijft hem zien als een mooie oude-dag-voorziening met alle ruzies van dien.
Het is leuk om een boekje als dit met andere ogen te lezen. Zo ging het op een gegeven moment over de koperen knoop van de jas van de kolonel. En dus naaide ik een knoop op die pagina vast. Alsof de kolonel er net nog zelf is geweest...
Of hier waarin wordt geschreven over de amandelbomen op het plein die hun laatste blaadjes lieten vallen...
En de kolonel die herhaaldelijk met de koffie knoeit...
Als lezer laat je dus eigenlijk overal kleine 'sporen' achter.
Omdat de kolonel gedurende het hele boekje geen post krijgt, besloot ik hem zelf op het einde een brief te typen. In de brief staat dat er goed nieuws is en dat zijn jarenlange werk bij het leger is erkend. Hij krijgt zijn pensioen, maar eerst moeten er nog enkele administratieve zaken worden geregeld. Wanneer het zo ver is, krijgt hij daar bericht van.
En dus moet die arme kolonel nog elke week naar het postkantoor blijven lopen...
De (boek)cirkel is rond :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Lief dat je een berichtje achterlaat!